่กระบี่มาเป็นเวลานาน จึงรู้สึกไม่ชิน ทำให้ควบคุมเอาไว้ไม่อยู่ ก็เลย…บินสูงไปหน่อย
สูงมากจริงๆ
เหล่าอาจารย์ของชิงซานมองเห็นอย่างชัดเจนว่าจิ๋งจิ่วบินขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของข่ายพลังชิงซานก่อนจะตกลงมา จึงอดลอบอุทานตกใจไม่ได้
—- ยังอยู่ในขั้นสมความนึกคิด แต่กลับสามารถขี่กระบี่บินขึ้นไปถึงระดับความสูงขนาดนั้นได้ในระยะเวลาสั้นๆ ศิษย์หนุ่มผู้นี้เป็นอัจฉริยะทางวิถีกระบี่ที่ควรค่าแก่ความคาดหวังของชิงซานจริงๆ
บนเสาหินต้นหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบจ้าง ใบหน้าอ้วนๆ ของหม่าหวาเผยให้เห็นสีหน้าอันคร่ำเคร่งเป็นครั้งแรก เขากล่าวว่า “คิดไม่ถึงว่าทักษะการขี่กระบี่ของเจ้าจะยอดเยี่ยมเพียงนี้ ดูแล้วคงจะเตรียมเอาไว้สร้างความตกตะลึงในวันใดวันหนึ่งข้างหน้าสินะ วันนี้ถูกบีบให้ใช้ออกมา ข้ารู้สึกเสียดายแทนเจ้าจริงๆ”
จิ๋งจิ่วมิได้กล่าวกระไร การที่ที่ผ่านมาเขามิได้ขี่กระบี่ มันมิได้มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับการปกปิดความสามารถหรือรอเวลาทำให้คนตกตะลึงเลย เขามีเหตุผลของเขาเอง
หม่าหวายิ้มเล็กน้อย ทันใดนั้นพลันเหยียบกระบี่บินขึ้นไป ก่อนจะขึ้นไปยืนอยู่บนเสาหินแท่งหนึ่งที่อยู่ไกลออกไป
ตอนนี้ระยะห่างระหว่างเสาหินทั้งสองต้นอยู่ที่ประมาณหนึ่งร้อยสามสิบกว่าจ้าง
ระยะสังหารของกระบี่บินของศิษย์ขั้นสมความนึกคิดไม่มีทางเกินกว่าร้อยจ้าง
มาตรว่าจิ๋งจิ่วเป็นอัจฉริยะ วิถีกระบี่ฝึกฝนจนก้าวข้ามศิษย์ขั้นสมความนึกคิดธรรมดา กระบี่บินกว่าจะไ
