ถึงคำบอกเล่าที่ว่าเพลงกระบี่นี้คล้ายจะสามารถใช้หยุดยั้งเพลงกระบี่หิมะไหลของยอดเขาซั่งเต๋อได้ สีหน้าขาวซีดเล็กน้อย
กู้ชิงรู้ว่าเขาคิดมากไปแล้ว จึงกล่าวว่า “อาจารย์กระทำเช่นนี้ มิได้มีเจตนาอะไรแอบแฝง”
ชายหนุ่มแซ่หยวนกล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “เช่นนั้นเหตุใดต้อง…ต้อง…ต้องถ่ายทอดเพลงกระบี่ชุดนี้ให้ข้าด้วย?”
“ใครจะรู้ล่ะ? บางทีอาจจะแค่ไม่อยากให้เจ้าถูกศิษย์น้องอวี้ซานรังแกจนสิ้นสภาพเวลาที่ต้องเจอกันหลังจากนี้กระมัง?”
ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุย จู่ๆ พลันมีแสงสีแดงส่องสว่างขึ้นบนยอดเขา ทำเอาแสงอาทิตย์อัสดงบนท้องฟ้าดูอ่อนแรงลงไป
ลมกระโชกขึ้นมา ลำแสงกระบี่สายหนึ่งพุ่งออกไปจากยอดเขา ก่อนจะบินไปยังอีกฟากหนึ่งอย่างรวดเร็ว
งานชุมนุมซื่อเจี้ยนของชิงซานใกล้จะเริ่มแล้ว
จิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยล้วนแต่ไปยังยอดเขาเทียนกวง
เมื่อมองดูแสงสีแดงโลหิตที่กระบี่มิคำนึงทิ้งเอาไว้บนท้องนภา ในใจกู้ชิงพลันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี
เขาแอบภาวนา หวังว่าวันนี้จะไม่มีเรื่องร้ายแรงอะไรเกิดขึ้น
……………………………………………………
[1]ฉีจิง แปลว่า ขี่วาฬ
[2] ฉินหู่ แปลว่า จับเสือ
[3]พั่วไห่ แปลว่า แหวกทะเล
[4]ทงเทียน แปลว่า ทะลวงสวรรค์
[5]ซื่อเจี้ยน แปลว่า ทดสอบกระบี่
