ณ เรือนพักของผู้อาวุโสฮวง บรรยากาศเงียบสงบและร่มรื่น กลิ่นหอมจางๆ ของไม้จันทน์ลอยอ้อยอิ่ง
สองศิษย์อาจารย์นั่งสนทนากัน มีเพียงไอร้อนจากกาชาน้ำใสที่คั่นกลาง
ในมือของผู้อาวุโสฮวงกำลังพลิกดูม้วนคัมภีร์สีดำสนิทไปมา คิ้วขมวดมุ่นลงเรื่อยๆ
แววตาของเขาฉายแววเคลือบแคลงสงสัย
บัตรเชิญสู่ห้วงลึก…
เจ้าไปเอาของพรรค์นี้มาจากไหน
เขาเงยหน้าขึ้น นัยน์ตาที่ดูฝ้าฟางกลับส่องประกายคมกริบ จ้องมองโม่หยิงเฉินเขม็ง
มันไม่สมเหตุสมผล
ด้วยระดับของเจ้า ไม่มีทางที่จะไปแตะต้องของระดับนี้ได้
เจ้าสิ่งนี้… มีโอกาสดรอปจากสัตว์อสูรระดับ B ขึ้นไปเท่านั้น
โม่หยิงเฉินลูบจมูกแก้เก้อ สีหน้ายังคงราบเรียบไร้พิรุธ
สายตาอาจารย์เฉียบคมจริงๆ ครับ
อย่างที่อาจารย์ว่านั่นแหละครับ มันดรอปมาจากเจ้าปีศาจเงาระดับ B ตัวนั้น
ผู้อาวุโสฮวงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด แล้วหัวเราะออกมาดังลั่น
ฮ่าๆๆๆ เจ้าเด็กบ้า ดวงดีชะมัด…
เขาส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มชื่นชม
แต่ว่านะ ของชิ้นนี้เจ้ายังใช้ไม่ได้หรอก
ผู้อาวุโสฮวงวางม้วนคัมภีร์กลับลงบนโต๊ะ น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นจริงจัง
มันมีเงื่อนไขการใช้งานอยู่
กฎเกณฑ์ของโลกแห่งห้วงลึกนั้นป่าเถื่อนและวุ่นวายสุดขีด สัตว์อสูร