เมื่อคิดได้ดังนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของจวงเหว่ยก็ยิ่งดูอบอุ่นและเปี่ยมเมตตามากขึ้นไปอีก
อิงเฉินเอ๋ย ครั้งนี้ทางมหาวิทยาลัย… ไม่สิ ทั้งเมืองเทียนอวิ๋นติดหนี้บุญคุณเจ้าก้อนโตเลยทีเดียว
หากไม่ได้เจ้าช่วยกู้สถานการณ์ไว้ นักศึกษาใหม่รุ่นนี้คง…
จวงเหว่ยละไว้ในฐานที่เข้าใจ แต่ความหมายนั้นชัดเจน
…คงตายเรียบไม่เหลือซาก
โม่หยิงเฉินได้ฟังก็เพียงแค่โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
ท่านอธิการพูดเกินไปแล้วครับ มันเป็นหน้าที่ของผม
ในเมื่อผมรับหน้าที่เป็นกึ่งอาจารย์คุมสอบ การดูแลความปลอดภัยของผู้เข้าสอบก็เป็นเรื่องที่สมควรทำอยู่แล้ว
จวงเหว่ยมองดูท่าทีสงบนิ่งไม่ยินดียินร้ายของเด็กหนุ่ม ในใจก็ยิ่งประเมินค่าเขาสูงขึ้นไปอีกสามส่วน
ไม่หวั่นไหวต่อคำเยินยอ อนาคตไกลแน่นอน!
เขาค่อยๆ หยิบกล่องไม้โบราณใบหนึ่งออกมาจากใต้โต๊ะ แล้วเลื่อนไปตรงหน้าเด็กหนุ่มอย่างระมัดระวัง
อิงเฉิน เจ้าเป็นเด็กดี และเป็นวีรบุรุษของมหาวิทยาลัยเทียนอวิ๋น
ข้าในนามของมหาวิทยาลัย ได้ประชุมด่วนเมื่อคืนเพื่ออนุมัติของรางวัลชิ้นนี้ให้เจ้า
มูลค่าของมันอาจจะไม่ถึงขั้นประเมินไม่ได้ แต่ก็เป็นน้ำใจจากทางสถาบัน หวังว่าจะช่วยชดเชย… ความสูญเสียของเจ้าได้บ้าง
ความสูญเสีย ชดเช
