เจ้าล่าเยวี่ยที่อยู่ห่างออกไปสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของเจตน์กระบี่อีกครา ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย ภายในใจครุ่นคิด หรือจะเกี่ยวข้องกับลูกศิษย์หนุ่มเมื่อครู่นี้
จากนั้นครู่หนึ่ง นางส่ายหัว
นางอยู่กับเจตน์กระบี่พวกนี้มานาน รู้ว่าเจตน์กระบี่ไร้ซึ่งปัญญา มีเพียงแค่อารมณ์
หากอารมณ์ที่เจตน์กระบี่เหล่านี้มีต่อนางคือรักใคร่และทะนุถนอม เช่นนั้นอารมณ์ของเจตน์กระบี่เหล่านั้นในตอนนี้คือ….ยอมจำนน?
เจตน์กระบี่จะยอมจำนนต่อกระบี่เท่านั้น มิใช่คน
หรือยอดเขานี้มีกระบี่เล่มใหม่ถือกำเนิดขึ้นมา?
……
……
ท่ามกลางเจตน์กระบี่ที่อบอวลทั่วทั้งภูเขา ในที่สุดจิ๋งจิ่วก็หาเจตน์กระบี่ที่ตนเองต้องการพบ
เจตน์กระบี่นับหลายร้อยสายรับรู้ได้ถึงความปรารถนาของเขา จึงค่อยๆ สงบลง แล้วกลับเข้าไปในยอดเขา
จิ๋งจิ่วเดินมายังด้านหน้าของหน้าผา
กระบี่เล่มหนึ่งค่อยๆ โผล่ออกมาจากหน้าผา ดูแล้วช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก
กระบี่ทั้งเล่มเป็นสีดำ ประกายดูหม่นหมองเล็กน้อย ดูแล้วธรรมดา หากว่ากันเรื่องระดับความบริสุทธิ์ของเจตน์กระบี่ เมื่อเทียบกับกระบี่อื่นแล้วมิถือว่าโดดเด่น ออกจะด้อยกว่าด้วยซ้ำ
นี่คือกระบี่ของอาจารย์อาม่อที่ลาโลกไปเมื่อครึ่งปีก่อน
แล้วก็เป็นกระบี่ที่จิ๋งจิ่วต้องการ
จิ๋งจิ่วยืดมือไปลูบไล้กระบี่ พลันพบว่ากว้างใหญ่อย่างที่คิดไว้จริงๆ จึงผงกศีรษะอย่างพึงพอใจ
ในขณะที่เตรียมจะหยิบกระบี่ เขาพลันพบอะไรบางอย่าง จึงเงยหน้ามองไปทางตะวันออก
…
