เพ็ญเพียรแล้ว เรื่องที่สำคัญที่สุดของศิษย์บนยอดเขาเหลี่ยงว่างก็คือเป็นตัวแทนสำนักชิงซานออกไปต่อสู้ยังโลกภายนอก เข่นฆ่าสังหารเหล่าปีศาจที่น่ากลัวและผู้แข็งแกร่งของเผ่าหมิง
การกลายเป็นศิษย์บนยอดเขาเหลี่ยงว่างย่อมต้องมีอันตรายอย่างมากแน่นอน แต่ความก้าวหน้าที่ได้จากการต่อสู้มิหยุดหย่อนก็จะมากตามไปด้วยเช่นเดียวกัน
สิ่งสำคัญกว่านั้นก็คือ นี่ถือเป็นเกียรติอันสูงส่ง
หากฝึกฝนอย่างลำบากลำบนในธารสี่เจี้ยนแล้วก็ยังไม่สามารถบรรลุสภาวะสองขั้นนั้นได้ เช่นนั้นก็จะไม่สามารถเข้าร่วมงานชุมนุมเฉิงเจี้ยนได้ แล้วก็ยิ่งไม่มีทางถูกแต่ละยอดเขาเลือกเป็นศิษย์สายตรงได้ เช่นนั้นจะทำอย่างไร?
เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นน้อยนัก แต่มิใช่ว่าจะไม่เคยเกิดขึ้น
จิ๋งจิ่วมาถึงธารล้างสี่เจี้ยน ในตอนที่เจอกับอาจารย์อาที่มาจากยอดเขาซีไหลผู้นั้น คำถามแรกที่เขาได้ยินก็คือคำถามนี้
เขาตั้งใจครุ่นคิด จากนั้นกล่าวว่า “ข้าไม่เคยคิดถึงคำถามนี้มาก่อน”
เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนจริงๆ แต่เมื่อคนอื่นได้ฟัง คำพูดนี้กลับฟังค่อนข้างอวดดี
อาจารย์อาจากยอดเขาซีไหลผู้นั้นมิเพียงไม่โกรธ แต่กลับยิ้มขึ้นมาอีกด้วย เขาตบบ่าจิ๋งจิ่ว กล่าวว่า “สมแล้วที่เป็นจิ๋งจิ่ว ช่างเป็นคำตอบที่สมบูรณ์แบบจริงๆ”
…………………………………………………………………….
[1] ธารสี่เจี้ยน แปลว่า ธารล้างกระบี่
