ผ่านไปสามเค่อ บุรุษหนุ่มลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาหยิบอาภรณ์ที่แห้งสนิทดีแล้วจากบนกิ่งไม้มาสวมใส่ จากนั้นทอดตาไปอีกฟากมองดูยอดเขายอดหนึ่งที่หายลับไปในก้อนเมฆอีกครา ก่อนจะหมุนตัวเดินไปทางด้านล่างของแม่น้ำ
หากเทียบกับตอนที่เดินขึ้นมาจากทะเลสาบ ฝีเท้าของเขามีความมั่นคงขึ้นมาก คล้ายเรียนรู้ที่จะเดินเป็นแล้ว หรือไม่ก็คุ้นชินกับร่างกายนี้
ริมฝั่งแม่น้ำมีหมอก โชคดีไม่มีหินขรุขระ เดินเหินจึงมิลำบาก ใช้เวลาไม่นานนัก เขาก็เดินเลียบแม่น้ำออกจากเขาลูกนี้มายังหน้าหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
ชาวนาที่กำลังพรวนดินอยู่ในนา ชายแก่ที่กำลังขับเกวียนลากฟาง หญิงสาวที่กำลังนำข้าวไปส่งให้แก่สามี เด็กเล็กที่กำลังเล่นกันอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่หน้าหมู่บ้าน ทุกคนต่างพากันหยุดเคลื่อนไหว ยืนตะลึงลานอยู่กับที่
บุรุษหนุ่มชุดขาวเดินเข้าไปในหมู่บ้าน
จอบในมือชาวนาตกลงบนพื้น เกือบจะทับถูกเท้าของตัวเอง
กล้องยาสูบในปากของชายแก่ร่วงตกลงมา ลาที่กำลังลากเกวียนถูกลวกจนส่งเสียงร้อง
หญิงสาวกอดหม้อข้าวไว้แน่น แต่ปากกลับอ้ากว้างเสียกว่าปากหม้อ
เหล่าเด็กๆ พลันแยกย้าย ต่างคนต่างวิ่งพลางส่งเสียงตะโกนไปทั่วหมู่บ้าน ในนั้นมีเด็กเล็กคนหนึ่งร่ำไห้ขึ้นมา
บุรุษหนุ่มชุดขาวหยุดฝีเท้า ไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
เสียงฝีเท้าจำนวนมากดังอึกทึกขึ้นมา เหล่าชาวบ้านในหมู่บ้านมารวมตัวที่ปากทางเข้า สีหน้าดูเคารพยำเกรงแลตื่นเต้น
ภายใต้การนำของผู้อาวุโสคนหนึ่ง เหล่าชาวบ
