ีงามเป็นที่หมายปองของบุรุษ!”
เวินซิ่วอี๋วิ่งตามไปด้วยความใจร้อน “ศิษย์พี่ รอข้าด้วย!”
…………
หมิงเวย และจี้เสียวอู่กลับไปทานเนื้อย่างที่ห้องหนังสือ
“เจ้าทำเรื่องนั้นจริงๆ หรือ” จี้เสียวอู่พูด
“เรื่องอะไรหรือเจ้าคะ” หมิงเวยพูดพลางพลิกชิ้นเนื้อ
“กบฏ! ข้าคิดมานานแล้วว่าพวกเจ้าดูแปลกๆ ที่แท้ก็เป็นเรื่องนี้หรือ”
เขาคีบเนื้อชิ้นหนึ่งแล้วโยนเข้าไปในปาก “อืม ฝีมือการย่างของเจ้าไม่เลวเลย!”
“แน่นอน” สายตาของหมิงเวยว่องไวนางคีบเนื้อที่เพิ่งปรุงสุกเสร็จ “ดูเหมือนพี่ห้าจะไม่กลัวเลย”
“กลัวอะไร” จี้เสียวอู่กะพริบตา “เรื่องน่าตื่นเต้นจะตาย!”
หมิงเวยยิ้ม “ที่แท้พี่ห้าก็สนใจอยู่”
จี้เสียวอู่กินเนื้อที่เหลือทั้งหมด อีกทั้งยังดื่มชาเพื่อบรรเทาความเลี่ยนแล้วพูดว่า “ข้าเข้าใจนิดหน่อยว่าเจ้าเป็นคนอย่างไร”
“อ้อ เป็นคนอย่างไรเจ้าคะ”
“คุณหนูเหลียงผู้นั้นไม่ได้บอกหรือว่าเจ้าเป็นหนึ่งในผู้ที่เหมาะสมที่จะถูกเลือกในตำแหน่งปรมาจารย์แห่งชีวิต”
หมิงเวยยิ้มแล้วฟังจี้เสียวอู่ดื่มด่ำกับจินตนาการของตนเอง “ก่อนหน้านี้ท่านราชครูเคยถูกกล่าวหาว่าฆ่าคนตาย ข้าก็คิดได้ว่าเจ้ามีสถานะที่พิเศษ ผู้ที่ชื่อหมิงเซียวผู้นั้นพาคนไปแย่งสมบัติท
