ท่าน!”
“ท่านรักษาคำพูดใช่หรือไม่”
“แน่นอน” ชายชุดดำพูดอีกครั้ง “หากไม่เช่นนั้นท่านจะไม่มาหรือ”
นั่นก็…
ถังซีกัดฟัน “ได้ ข้าจะไป!”
“ท่านอาสิบ...”
ถังซีโบกมือ “เจ้าอย่าพูดเลยถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ตระกูลถังก็ยังมีเจ้าส่วนคุณหนูเหลียงเจ้าส่งนางกลับบ้านอย่าให้นางอยู่ที่นี่ต่อ”
คุณหนูเหลียงรู้สึกประทับใจ “นายท่านสิบ...”
ถังซีไม่พูดอะไรอีกเขาเดินไปข้างหน้าทีละก้าวจนกระทั่งยืนอยู่ต่อหน้าชายชุดดำ
“ปล่อยนาง”
“นายท่านสิบรักษาคำพูดจริงๆ” ชายชุดดำยิ้ม “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ข้าก็รักษาสัญญา”
เขาเปลี่ยนมืออย่างรวดเร็วลากถังซีเข้ามา และผลักคุณหนูเหลียงออกไปคุณหนูเหลียงที่เป็นอิสระแล้วยืนอยู่ตรงนั้นด้วยความงุนงง
“ไปซะ!” ถังซีตะโกน “การแต่งงานระหว่างตระกูลถัง และตระกูลเหลียงสิ้นสุดลงแล้ว หลังจากนี้คุณหนูเหลียงกลับบ้านก็จะไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลถังอีก”
“นายท่านสิบ...” คุณหนูเหลียงน้ำตาไหล
“ไปซะ!” คุณหนูเหลียงก้มหน้าเช็ดน้ำตา และเดินไปหาถังเช่าช้าๆ
หลังจากเดินไปได้ไม่กี่ก้าวนางก็หยุด และหันกลับมา “นายท่านสิบ พวกเรากราบไหว้ฟ้าดินกันแล้ว”
ถังซีรู้สึกสังหรณ์ไม่ดี แต่ก็ฟังคุณหนูเหลียงพูดต่อไปว่า “ในเมื่อกราบไหว้ฟ้าดินกันแล้วข้าเป็นคนของท่าน
