งยิ้มออกมา และโอบกอดเขาไว้ “นายท่านสิบพูดเช่นนี้ ข้าก็รู้สึกสบายใจ”
ถังซีลูบไหล่นาง และอยากจะพูดปลอบนางสักสองสามคำ แต่จู่ๆ เขาก็ตัวแข็งค้าง และรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่ช่องท้องส่วนล่าง เขาก้มหน้าลงด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ และมองคุณหนูเหลียงที่โอบกอดเขาอยู่
ชายชุดดำที่รั้งเขาไว้ได้ถอยกลับไปแล้ว คุณหนูเหลียงยังคงฝังหน้าอยู่กับอกของเขา คำพูดของนางฟังดูน่ารัก แต่กลับให้ความรู้สึกแปลกจนยากที่จะอธิบาย
“วางใจเถอะเจ้าค่ะ หลังจากนี้ข้าจะเอาขี้เถ้าของท่านไปด้วย แม้ว่าท่านจะตายแล้วข้าก็จะเป็นแม่หม้ายของท่าน”
“ท่าน…”ถังซีอ้าปาก
“ท่านอาสิบ” ถังเช่าสังเกตเห็นความผิดปกติจึงวิ่งเข้าไปหา คุณหนูเหลียงกอดถังซีแล้วหมุนตัวกลับมาใช้เขาเป็นโล่ทำให้ถังเช่าต้องหยุด
“ท่านอาสิบ” เขามองไม่ชัด แต่ก็ยังมีความหวังอยู่ในใจ “ท่านเป็นอะไรไป”
ถังซีไม่สนใจที่จะตอบอีกฝ่ายเขาก้มมองคุณหนูเหลียงด้วยความสับสน
“ทำ…ไม”
สีหน้าของคุณหนูเหลียงในตอนนี้ไม่อ่อนโยนเหมือนแต่ก่อน นางพูดเสียงเบาว่า “ข้าชอบท่านมาก ชอบท่านตั้งแต่ตอนอยู่ที่จิงตูเพียงแต่ข้ามีสิ่งที่ต้องทำ หากท่านไม่เป็นเช่นนี้เสียก่อนข้าคงพาท่านไปด้วย แต่ท่านทำให้ข้าผิด