ฉือชิ่งกระชับกริชที่เหน็บข้างเอวแล้วเดินไปยังจวนตระกูลถังช้าๆ ศิษย์สำนักหมอผีหลายคนเดินตามหลังเขา ลาดตระเวนอย่างระมัดระวัง
จู่ๆ ก็มีเสียงลอยเข้ามาทำให้พวกเขารีบป้องกันตัว
“ผู้ใด”
เสียงฝีเท้าฟังดูสะเปะสะปะ บุรุษชุดฮั่นฝูเดินโซซัดโซเซออกมาเขายกมือค้ำภูเขาเทียมจากนั้นก้มหน้าอาเจียนออกมา กลิ่นเปรี้ยวอบอวลไปในอากาศอย่างรวดเร็ว เหล่าศิษย์สำนักหมอผีอดขมวดคิ้วไม่ได้ ที่แท้ก็เป็นแขกขี้เมา
“ท่านหัวหน้าขอรับ” สายตาที่เต็มไปด้วยคำถามหันไปหาฉือชิ่ง ฉือชิ่งส่ายหน้าแล้วหันไปลาดตระเวนต่อ ค่ายกลหยินหยางของเขาถูกอีกฝ่ายกดเอาไว้ มีเพียงส่วนหลังเรือนเท่านั้นที่ไม่เสียหาย
ส่วนด้านหน้าเรือนค่ายกลหยินหยางถูกทำลายเป็นชิ้นๆ แล้ว อีกทั้งยังตกไปอยู่ในการควบคุมของคู่ต่อสู้ดังนั้นจำเป็นต้องเพิ่มการระมัดระวังตัวไม่ให้ถูกบุกรุก
เมื่อพวกเขาเดินไปที่เรือนถัดไปบุรุษขี้เมาผู้นั้นจู่ๆ ก็ถูกปิดปาก และมีดบางแทงเข้าไปที่เอวของเขา เขาตายโดยไม่ทันได้พูดอะไรสักคำ บุรุษสวมผ้าคลุมสีดำปกปิดใบหน้าปรากฏขึ้นข้างหลังเขา กลิ่นอายดำมืดราวกับอสรพิษในยามค่ำคืน
ทันใดนั้นเขาก็หันไปมองใบมีดบางแวบผ่านในชั่วพริบตาแมลงบินสองตัวก็ร่วงหล่นลงมา
……………
ณ
