ในอ่าวแม่น้ำเล็กๆ ใต้ต้นหลิว นักพรตจินพิงกาบเรือแล้วพูดพึมพำกับตัวเอง
“สามารถทำความเข้าใจความลับในเนื้อเพลงของคุณชายรองในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ อีกทั้งยังสามารถคัดลอกบทเพลงได้ เป็นยอดฝีมือจริงๆ!”
เขาหยิบหมวกไม้ไผ่ออกแล้วเห็นหมอกค่อยๆ ลอยขึ้นปกคลุมจวนตระกูลถังก็ยิ้มออกมา “น่าสนใจ คู่ต่อสู้นี้แข็งแกร่งเกินคาด!”
สิ้นเสียงนักพรตจินก็กระโดดขึ้นไป แต่ในเวลาเดียวกันก็มีแสงจากกระบี่พุ่งเข้ามา ‘ฉึก’ และถูกตอกไปที่กาบเรือ นักพรตจินวิ่งเข้าไปในห้องโดยสารแล้วชักกระบี่ออกมา
ไอกระบี่พุ่งเข้าใส่ผู้บุกรุก อาวุธลับของอีกฝ่ายพลาดเป้า เงาร่างแวบหายไป พร้อมกันนั้นก็มีพู่กันเหล็กพุ่งเข้ามา กระบี่ยาวของนักพรตจินตวัดเฉียงขัดขวางเส้นทางของคู่ต่อสู้ ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันไปหลายกระบวนท่าในชั่วพริบตาก่อนจะแยกตัวออกมาชั่วครู่
นักพรตจินมองบุรุษผู้นี้แล้วยิ้ม “โอ้ ช่วงนี้นายท่านจากตระกูลขุนนางเริ่มท่องยุทธภพแล้วหรือ ถึงได้ไม่มอบอาหารให้พวกเราแล้ว!”
นายท่านสามตระกูลเหลียงพูดเสียงเย็นชา “พูดได้ดี! หากท่านไปเสียตั้งแต่ตอนนี้ก็ยังไม่สาย”
นักพรตจินหัวเราะเขาถือกระบี่ไว้ในมือข้างหนึ่ง และอีกข้างถอดหมวกออก เผยให้เห็นใบหน้าที่ม