เป็นครั้งแรกในชีวิตของไห่เอี้ยนที่ถูกปฏิบัติเหมือนโจร หลังจากทำอะไรไม่ถูกนางก็หาโอกาสโพล่งออกไปว่า “ข้าเองเจ้าค่ะลุงเหลียง!”
ทหารยามเหลียงผู้นี้เคยร่วมงานกับบิดาของนางมาก่อนเมื่อเห็นนางก็มีอาการตกใจ “ไห่เอี้ยนหรือ หรือว่าผู้ที่ร้องให้จับขโมยเป็นเจ้า”
ไห่เอี้ยนไม่ต้องการที่จะยอมรับ แต่ในเวลานี้ทำได้เพียงกัดฟันยอมรับไป
นางเดินตามคุณหนูหมิงออกไปตอนกลางดึก และแอบข้ามกำแพงเข้าไปในสวนหลานซินแล้วจะผลักเรื่องนี้ออกไปได้หรือ แน่นอนว่าไม่!
“เมื่อครู่มีโจรอยู่ที่นี่…”
“ไปทางไหนแล้ว” ทหารยามเหลียงรู้สึกประหม่ามากเมื่อได้ยินเช่นนั้น
“ขโมยล่ะ”
งานแต่งของนายท่านสิบอยู่ใกล้แค่เอื้อมหากมีโจรเข้ามาทำให้คุณหนูเหลียงตกใจต้องเกิดปัญหาใหญ่แน่!
ไห่เอี้ยนชี้ไปที่ทิศทางที่เงาหนีไป “วิ่งไปทางนั้นเจ้าค่ะ”
ทหารยามเหลียงกำลังจะพาคนไล่ตามไป แต่ก็ถูกเพื่อนร่วมงานรั้งไว้
“เดี๋ยวก่อน!”
คนผู้นั้นจ้องไปที่หมิงเวย และจี้เสียวอู่อย่างระมัดระวัง “ไห่เอี้ยนพวกเรารู้จัก แต่สองคนนี้เป็นผู้ใดกัน ไห่เอี้ยน…เหตุใดเจ้าถึงอยู่ตามลำพังกับชายแปลกหน้า”
ไห่เอี้ยนเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าจี้เสียวอู่ยังอยู่ที่นี่! นางตื่นตระหนกในทันใด “ข
