า และพูดกับฮูหยินผู้เฒ่าถังก่อนจะลงไปข้างล่าง
……………
ทันทีที่เขาลงไปที่ชั้นล่างฉือชิ่งก็รีบพูดออกไป “ซิ่วอี๋ ท่านไปจุดธูปให้ฮูหยินผู้เฒ่าหลับลึก”
เวินซิ่วอี๋ไม่พอใจ “ฮูหยินผู้เฒ่าตื่นง่ายถึงตอนนั้นสะดุ้งตื่นขึ้นมาจะทำอย่างไรเจ้าคะ”
ฉือชิ่งพูด “ต้องปล่อยให้ฝันร้ายเท่านั้นจึงจะจับมันได้” พูดไปแล้วก็หันไปหาถังซี
ถังซีพยักหน้า “แม่นางซิ่วอี๋ รบกวนท่านแล้ว”
เวินซิ่วอี๋ทำหน้าบึ้ง นางหยิบซองยาสองสามซองจากถุงยาของนางแล้วส่งให้ไป่หลิง “นี่เป็นธูปหอมที่ข้าทำเองเจ้ารู้วิธีใช้มันใช่หรือไม่”
ไป่หลิงรับมา “เจ้าค่ะ บ่าวจะขึ้นไปจุดก่อน”
ถังซีถามต่อว่า “ท่านฉือ ท่าน…”
ฉือชิ่งยิ้มอย่างตื่นเต้น “ข้าน้อยเห็นแล้วว่าฝันร้ายของฮูหยินผู้เฒ่าอยู่ที่ใด ตราบใดที่นางหลับลึก ฝันร้ายปรากฏขึ้น เราจะสามารถใช้การไหลเวียนของหยินหยางเพื่อดึงมันออกมาได้ ขอรับ”
“ฮูหยินผู้เฒ่าจะไม่ตกใจตื่นหรือ”
“หากลงมือรวดเร็วพอก็จะไม่ตื่นขอรับ”
“แล้วมันจะหนีไปหรือไม่”
“เรื่องนี้…”
หมิงเวยก้าวไปข้างหน้า “นายท่านสิบ ก่อนหน้านี้ข้าให้พ่อบ้านจี๋วางค่ายกลเพื่อแยกโลกภายในกับภายนอกไว้แล้วฝันร้ายนั้นจะหนีไม่พ้นเจ้าค่ะ”
ถังซีครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วคำนับ “ได้
