นไป่หลิงเล่าเรื่องของข้าน้อยมาบ้าง” หมิงเวยพูดเสียงเบา “แม่นางซิ่วอี๋มองข้าเป็นศัตรูเพราะว่าข้าเป็นเคล็ดวิชา เป็นผู้ที่เดินเส้นทางเดียวกันกับนาง”
ถังซีพยักหน้า “ท่านจะบอกว่าท่านแม่ถูกดึงเข้าไปพัวพันกับอะไรบางอย่างอยู่ใช่หรือไม่”
หมิงเวยกลับถามกลับไปว่า “นายท่านสิบไม่ตอบสนองใดๆ หมายความว่าตระกูลถังกำลังหาคนมาดูเรื่องนี้อยู่แล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ”
ถังซีจ้องนางเต็มตาแล้วตอบว่า “ใช่ ถึงคนในเสวียนเหมินจะมีไม่มาก แต่ตระกูลถังพอมีติดต่อกันอยู่ไม่กี่คน”
“อย่างเช่นแม่นางซิ่วอี๋งั้นหรือเจ้าคะ” ได้ยินนางพูดเช่นนั้น ถังซีก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว เขาไม่ได้โง่ไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจความหมายในคำพูดของหมิงเวย
นี่เป็นการเยาะเย้ยว่าความสามารถของซิ่วอี๋อยู่ในระดับต่ำ
จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าการตัดสินของท่านแม่ และพี่สะใภ้ต่อคุณหนูเจ็ดผู้นี้ดูเหมือนจะผิดไปเล็กน้อย นางไม่ใช่คุณหนูจากตระกูลชนชั้นสูงในสายตาของพวกเขา
หมิงเวยปล่อยให้ถังซีสังเกตนาง
นางรู้ว่าตนเองสูญเสียวรยุทธ์ไปแล้ว หากอยากตั้งหลักที่แคว้นฉู่นางก็ต้องมีทุนที่มากพอ พยายามเอาใจฮูหยินผู้เฒ่าถังดีๆ อาจสามารถอยู่ในตระกูลถังได้อย่างปลอดภัยทำงานหาเลี้ยงปากท้องได้
แต่นา
