ทั้งสองคุยกันอย่างมีความสุข ไห่เอี้ยนสาวใช้อีกคนนั่งเงียบๆ มองหมิงเวยเป็นระยะ แต่ก็ไม่พูดอะไร
………..
ไม่นานพวกเขาก็มาถึงจวนตระกูลถัง รถม้าเคลื่อนเข้าไปจอดด้านใน ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะหยุดลงเพื่อเปลี่ยนไปนั่งเกี้ยวแทน เมื่อเท้าแตะพื้นรอบกายถูกล้อมไปด้วยกำแพงสีขาว และทิวทัศน น์สีสันงดงาม
สตรีงดงามผู้หนึ่งเดินนำกลุ่มเด็ก และสตรีทำความเคารพ ฮูหยินผู้เฒ่าถังลงจากเกี้ยวแล้วพวกนางก็เดินเข้ามาคำนับอย่างเป็นระเบียบ หมิงเวยไม่นับเป็นแขก ดังนั้นจึงไม่เดินมาข้างหน้ า แต่คอยดูอยู่ห่างๆ
รอจนพวกนางทักทายฮูหยินผู้เฒ่าถังเสร็จ ทางเสวี่ยนอิงที่พูดคุยเสร็จก็เดินมาเรียกนาง “คุณหนูเจ็ดเชิญตามบ่าวมาเจ้าค่ะ”
หมิงเวยถามอย่างเป็นกันเอง “คนเมื่อครู่เป็นฮูหยินตระกูลไหนหรือ”
เสวี่ยอิงตอบ “เป็นฮูหยินใหญ่ของพวกเราเจ้าค่ะ”
ตอนนี้ตระกูลถังอยู่ในอำนาจ บุตรชายคนโตของฮูหยินผู้เฒ่าถังที่ได้รับสืบทอดตำแหน่งไต้กั๋วกง
ฮูหยินใหญ่ผู้นั้นก็คงเป็นฮูหยินกั๋วกงสินะ นางน่าจะห้าสิบปีแล้วใช่หรือไม่ นางดูแลตัวเองได้ดีเป็นอย่างมาก หมิงเวยไม่ถามอะไรอีกแล้วตามเสวี่ยอิงไปที่เรือนรับรองแขกเงียบๆ
นางไม่ได้ติดต่อกับจี้เสียวอู่เลย ทุกคนให้ความสำคัญกับ
