กับคุณหนูเจ็ดเฝ้าประตูอยู่ด้านนอก แล้วจู่ๆ แม่นางซิ่วอี๋ก็บุกเข้ามาบอกว่าคุณหนูเจ็ดเป็นนักโทษของนาง แล้วยังบอกอีกว่าคุณหนูเจ็ดไม่สาม มารถรักษาอาการให้หายขาดได้จะต้องทำอะไรบางอย่างกับฮูหยินผู้เฒ่าแน่ๆ เจ้าค่ะ…”
ฮูหยินผู้เฒ่าถังยิ่งฟังยิ่งเลิกคิ้ว “คุณหนูเจ็ดหรือ”
หมิงเวยผละออกจากพ่อบ้านจี๋นางก้าวไปข้างหน้าเพื่อทำความเคารพ จากนั้นก็ตอบไปว่า “ข้าน้อยปิดบังตัวตนเพราะไม่สะดวกจะพูดออกไป ถึงข้าน้อยเป็นชาวแคว้นฉี แต่ต้องการตอบแทนพระคุณของฮ ฮูหยินผู้เฒ่าด้วยความจริงใจ เดิมทีข้าน้อยคิดว่าจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อตอบแทนความเมตตานี้ และไปจากที่นี่กับพี่ชายคิดหาวิธีกลับแคว้นฉี แต่ไม่คิดว่าคุณหนูเวินจะมาเร็วเพียง งนี้…”
นางยิ้มอย่างหมดหนทาง “เรื่องที่เป็นชาวแคว้นฉีข้าน้อยไม่มีทางเลือก อีกทั้งได้หมั้นหมายกับเสียนอ๋องถูกคุณหนูเวินมองเป็นศัตรู ข้าน้อยก็ไม่มีอะไรจะ อธิบาย แต่ข้าน้อยรับรองได ด้ว่าความจริงใจที่อยากตอบแทนนั้นไม่ใช่ของปลอมแน่นอน อีกทั้งเมื่อครู่ข้าน้อยก็ไม่ได้ใช้กลอุบายใดๆ…”
ฮูหยินผู้เฒ่าถังนอนหลับฝันดีรู้สึกสบายตัวมากกว่าที่เคยอีกทั้งนางมีความรู้สึกดีๆ อยู่ในใจยิ่งได้ยินนางพูดเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จ
