น่อย”
คนก่อนหน้ารีบดึงนางแล้วกระซิบ “เจ้าอยากตายหรืออย่างไร! หากแม่นางซิ่วอี๋โกรธขึ้นมา…”
คนผู้นั้นพูดว่า “ข้าพูดที่นี่จะไปกลัวอะไรอีกอย่างมันก็เป็นความจริงไม่ใช่หรือ”
“มันก็ใช่ แต่ว่า…”
“ไอหยา พี่สาวอย่ากังวลไปเลย ถึงแม่นางซิ่วอี๋จะอารมณ์ร้อน แต่ข้าไม่คิดว่านางจะกล้าทำอะไรพวกเรา หากยังอยากเป็นสะใภ้ตระกูลถังจริงหรือไม่”
ดูเหมือนสาวใช้คนนั้นถูกเกลี้ยกล่อมสำเร็จถึงพูดคล้อยตามไปว่า “แม่นางซิ่วอี๋เกรงว่าจะไม่สมปรารถนา ฮูหยินผู้เฒ่าต้องการหลานสะใภ้ที่มาจากตระกูลที่ดี ถึงแม้นางจะพอมีสถานะ แต่นางมาจากที่นั่น…”
ที่นั่นคงหมายถึงเสวียนเหมินต่อให้เป็นยอดฝีมือจากสำนักที่เก่งกาจเพียงใด แต่สำหรับพวกขุนนาง หรือตระกูลสูงศักดิ์แล้วพวกเขาไม่อยู่ในสายตาเลย
“ข้าเห็นว่าคุณชายรองไม่ได้ดูจะสนใจนางเท่าไรนัก ไม่อย่างนั้นเหตุใดคุณชายที่อายุยี่สิบปีแล้วถึงไม่เคลื่อนไหวอะไรเลยล่ะ ด้วยวัยนี้เขาก็ไม่ใช่เด็กแล้ว”
“มันก็จริง หากคุณชายรองชอบนางจริงคงไปพูดต่อหน้าฮูหยินผู้เฒ่าแล้ว แต่เจ้าก็เห็นว่าฮูหยินผู้เฒ่าไม่ได้อยากเจอนางเท่าไรนัก…”
หมิงเวยเกิดความคิดขึ้นมาหมายความว่าความสัมพันธ์ของเวินซิ่วอี๋กับตระกูลถังไม่ได้ดีเช่นนั้นห
