อย่างสุดจิตสุดใจเขาโค้งคำนับให้
หลังจากพูดคุยเรื่องสำคัญกันเสร็จแล้วหยางชูก็ถามว่า “ตอนนี้เหนียงเหนียงเป็นอย่างไรบ้าง”
หลิวกงกงตอบว่า “ตอนนี้เหนียงเหนียงคอยดูแลอยู่ข้างกายฝ่าบาท นางดูแลเองหมดทุกอย่าง สีหน้าสดชื่นดี เรื่องอาหาร และการพักผ่อนไม่มีปัญหาขอรับ”
หยางชูพูดเสียงเบา “มันเป็นเรื่องยากสำหรับนาง”
“ท่านอ๋องวางใจได้ขอรับบ่าวจะคอยระมัดระวังเป็นอย่างดี”
หยางชูยิ้ม “รบกวนเจ้าแล้ว”
เขารู้ว่าคำพูดของหลิวกงกงไม่ใช่พูดเพียงผิวเผิน แต่เป็นคำสัญญาว่าเขาจะปกป้องความปลอดภัยของเผยกุ้ยเฟยในวังให้
……………
เผยกุ้ยเฟยเดินทางไปเยี่ยมฮุ่ยเฟย สองสามวันก่อนบ้านเรือนต่างๆ ดูคึกคัก ส่วนที่บรรยากาศร้างวังเวงมีเพียงตำหนักของฮุ่ยเฟยซึ่งมีนางในเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
เมื่อเห็นนางมา พวกนางก็ตกใจราวกับนกหวาดกลัวเกาทัณฑ์ และรีบเข้าไปทำความเคารพ
เผยกุ้ยเฟยโบกมือแล้วถามว่า “ฮุ่ยเฟยล่ะ”
นางในชี้ไปที่ห้องนอน เผยกุ้ยเฟยเดินเข้าไป
ฮุ่ยเฟยสวมเพียงเสื้อตัวใน และไม่ได้หวีผม นางนั่งเฉยๆ อยู่หน้ากระจกแต่งตัว
ภายในห้องนี้หนาวมาก เผยกุ้ยเฟยหันศีรษะแล้วสั่งการ “เหตุใดถึงหนาวเช่นนี้ รีบไปเอาเตาถ่านมา”
ฮุ่ยเฟยยังคงนิ่งเฉย
