าจะมาถึงพระราชวังแล้วท่านเองก็ไม่ทราบหรือ อีกอย่าง ใต้เท้าเจี่ยงได้จัดการให้ตระก กูลมีอำนาจต่างๆ ป้องกันตนเอง พวกท่านก็ไม่ทราบหรือ”
ทุกประโยคที่เขาพูดออกมาองค์ชายรองเกิดความกลัวขึ้นในใจ และอดไม่ได้ที่จะหันไปหาอาจารย์หง
อาจารย์หงเองก็ตกใจเช่นกันเขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน!
ก็ต้องไม่ได้ยินแน่นอนเพื่อป้องกันไม่ให้ข่าวรั่วไหล พวกเขาจึงต้องทำเรื่องเหล่านี้ทั้งหมดภายในวันนี้ ถึงสายของอาจารย์หงจะพบความผิดปกติก็ไปแจ้งให้ทราบไม่ทัน เพราะพวกเขาได้เข้าไป ปในวังแล้ว!
องค์ชายรองไม่เชื่อ และโต้เถียงอย่างหนักแน่น “เจ้าพูดอะไรน่ะ”
“ไม่เชื่อพวกท่านก็รอดูสิ!” หยางชูปักร่มกับพื้นทำท่าราวกับว่ากำลังรอ
ตอนแรกองค์ชายรองก็คิดว่าจะรอ เขาไม่เชื่อว่าแผนการของเขาจะถูกคนอื่นมองออกจนทะลุปรุโปร่ง
ในขณะที่กำลังพูดก็รู้สึกได้ว่ามันไม่ถูกต้อง
“หยางซาน! เหตุใดพวกข้าต้องรอด้วยเจ้าคิดจะถ่วงเวลาหรือ”
หยางชูทำสีหน้าเสียดาย “ไอหยา ท่านอารองมองออกเสียแล้ว! ข้าอุตส่าห์คิดว่าไม่จำเป็นต้องลงมืออากาศหนาวเช่นนี้ไม่เหมาะ
