รักของประชาชน”
เขายิ้ม “องค์ชายรองถูกประหาร นอกจากท่านแล้วผู้ใดจะมีคุณสมบัตินั่งในตำแหน่งนั้นอีก”
หมิงเวยฟังก็เลิกคิ้ว มันก็เป็นความคิดที่ดีอยู่หรอก ชื่อเสียงในด้านเลวร้ายทั้งหมดองค์ชายรองเป็นคนแบกรับไว้ หยางชูผู้ซึ่งเป็นฝ่ายออกโรงเก็บกวาดทำให้ทั้งโลกหล้ามาสยบแต่…
หยางชูส่ายหน้า
ฟู่จินถาม “ท่านอ๋องคิดว่านี่เป็นความคิดที่ไม่ดีหรือ”
หยางชูพูด “อาจารย์ ความคิดนี้ดีมาก ตั๊กแตนไล่จับจักจั่น นกขมิ้นอยู่ข้างหลัง[2] พวกเราจะได้รับชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดโดยใช้ต้นทุนน้อยที่สุด”
“แล้วเหตุใดท่านอ๋องถึงส่ายหน้าเล่า”
“แต่ข้าไม่คิดทำเช่นนั้น” หยางชูพูด
ฟู่จินพูด “เส้นทางของฮ่องเต้ถูกกำหนดให้เป็นเส้นทางนองเลือด ย่อมเลี่ยงที่จะคิดแผนร้ายไม่ได้”
หยางชูยังคงส่ายหน้า “ข้าปฏิเสธมีเหตุผลสองข้อ”
เขามองฟู่จินแล้วพูดว่า “หนึ่ง ความยากสูงเกินไป ท่านคิดว่าเหล่าผู้อาวุโสจะไม่สังเกตเห็นเลย และปล่อยให้พวกเราทำเรื่องเช่นนั้นหรือ”
ฟู่จินคิดตาม “ถึงเป็นเช่นนั้น แต่ไม่ใช่ว่าร่วมมือกันไม่ได้”
อันที่จริงเขากระตือรือร้นที่จะลองหากสามารถหลอกเหล่าผู้อาวุโสทั้งหลายได้สำเร็จ และตอบโต้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ มันช่างน่าสนุกเสียนี่กระไร!
หยางชูพูด
