ือ ข้าจะไปส่งเป็นการขอบคุณ”
“เรื่องเล็กน้อยไม่ต้องขอบคุณหรอก” ซูถูคล้อยตามเขาพูดว่า “ข้าพักที่เจ๋อกุ้ยโหลว หากแม่นางมีเรื่องอะไรมาหาข้าที่นั่นได้”
“ได้” อาหว่านคำนับแล้วเดินจากไป ซูถูนั่งต่ออีกสักครู่ก็กลับไปที่เรือสำราญ และเรียกนักดนตรีหูเหริน
“คุณชายมีอะไรหรือขอรับ”
ซูถูพูด “เจ้าไปที่เจ๋อกุ้ยโหลว และจองห้องพักให้ข้าที”
นักดนตรีหูเหรินคิดว่าเขาไม่คุ้นเคยกับการอยู่บนเรือดังนั้นเขาจึงไม่สงสัยและตอบทันทีว่า “ขอรับ”
…………
อาหว่านกลับมาที่จวนอ๋อง
“พี่อาหว่าน!” เสี่ยวถงรีบออกมา “ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่”
“ข้าจะเป็นอะไรได้” อาหว่านถอดรองเท้าแล้วนอนลงบนเตียง
เมื่อเสี่ยวถงแน่ใจว่านางไม่ได้รับบาดเจ็บก็ลูบหน้าอกด้วยความโล่งใจ จากนั้นก็พูดขึ้นว่า “ผู้ใดกำลังตามพวกเราอยู่ พี่อาหว่าน เรื่องที่ท่านทำข้างนอกอันตรายเพียงนั้นเลยหรือ”
“ยังไม่ถือว่าอันตราย” อาหว่านพูด “อาจเป็นเพราะเครือข่ายข่าวกรองของพวกเราขยายตัวเร็วเกินไปเลยดึงดูดความสนใจจากผู้อื่น พอกลับไปตรวจสอบดูอีกที รู้สึกว่าช่วงนี้มีสายตาจับจ้องม มาที่จวนเยวี่ยอ๋องมากขึ้น” เรื่องพวกนี้เสี่ยวถงพูดแทรก
