ผ่านพ้นต้นฤดูหนาว อากาศเริ่มเย็นลง ในวันงานเลี้ยงวันเกิดของเผยกุ้ยเฟย หิมะแรกตกลงมา หิมะตกไม่หนักนักตกเล็กๆ น้อยๆ กลายเป็นหยดน้ำเมื่อ อตกลงสู่พื้น
หมิงเวยเข้าวัง และพบว่าคนไม่เยอะอย่างที่คิด
อันอ๋องเฟยกระซิบบอกนางว่า “ปีนี้แม้แต่งานฉลองวันประสูติยังจัดแบบเรียบง่าย เผยกุ้ยเฟยไม่อยากให้จัดงานใหญ่โต ฝ่าบาทเลยจำต้องยินยอม”
หมิงเวยเข้าใจดีเผยกุ้ยเฟยมักไม่ชอบตกเป็นที่สนใจถ้าไม่จำเป็น เป็นเวลานานแล้วที่ไท่จื่อ และซิ่นอ๋องถูกปลด หากนางทำตัวกำเริบเสิบสาน แม้จ จะเป็นพระราชโองการของฮ่องเต้ แต่ท้ายที่สุดชื่อเสียงก็ยังตกอยู่บนหัวของนางเอง
เมื่อก่อนเผยกุ้ยเฟยไม่สนใจชื่อเสียง แต่ตอนนี้นางมีความคาดหวังในใจ ความคิดจึงต่างออกไป อย่างไรก็ตามเพื่อไม่ให้เป็นเรื่องใหญ่ก็คือไม่จัดอย่า างใหญ่โตเพียงนั้น ทุกคนต่างทราบกันดีว่ากุ้ยเฟยเป็นที่โปรดปรานมากภายนอกอาจดูไม่ชัดเจน แต่พวกเขาทราบดีอยู่แก่ใจ องค์ชายทั้งสองถูกปลดเพ พราะล่วงเกินกุ้ยเฟย ผู้ใดจะกล
