อกของเลี่ยจิ้นเทียนก็แทบจะล้นทะลักออกมา
ตาเฒ่าเสิ่น แกคิดว่าข้าแค่ อยาก จะดึงตัวเย่เฉิงงั้นเรอะ
จะบอกความจริงให้เอาบุญนะ… เมื่อวานนี้ สัญญาการเข้าร่วมสมาคมของเย่เฉิง ถูกเซ็นเรียบร้อยแล้วโว้ย!
เปรี้ยง!
คำพูดประโยคนี้ทำเอาบรรดาระดับสูงของสมาคมต่างๆ ถึงกับช็อกตาตั้ง!
สมองของเสิ่นตู้ขาวโพลนไปชั่วขณะ!
เลี่ยจิ้นเทียนดื่มด่ำกับสีหน้าซีดเผือดราวกับคนเสียสติของอีกฝ่าย รอยยิ้มมุมปากยิ่งเหยียดกว้างอย่างอหังการ
แกคงกำลังคิดอยู่ล่ะสิ ว่าคุณชายจากหอการค้าฮั่นไห่ จะมาลดตัวมองสมาคมท้องถิ่นอย่างพวกเราทำไม
แกคิดผิดแล้ว!
ไอ้หนูเย่เฉิงคนนี้ ความทะเยอทะยานของมันสูงเทียมฟ้า!
มันไม่ได้อยากกลับไปนอนรอกินสมบัติของตระกูล สิ่งที่มันต้องการ… คือการพึ่งพาพลังของตัวเอง เพื่อก้าวขึ้นไปยืนบนจุดสูงสุดของโลกใบนี้!
และสมาคมอัคคีพิโรธของข้า… ก็มีเวทีแบบที่มันต้องการมอบให้พอดี!
เลี่ยจิ้นเทียนยืดอกขึ้น น้ำเสียงยียวนกวนประสาท
ตาเฒ่าเสิ่น สมาคมปี่อั้นของแกน่ะ ก็เก่งแต่ชอบมาคอยเก็บของเหลือเดนที่อัคคีพิโรธของข้าคัดทิ้งนั่นแหละ
อดีตเป็นยังไง ตอนนี้เป็นยังไง อนาคตก็จะเป็นอย่างนั้น!
สมาคมอันดับหนึ่ง ย่อมต้องเซ็นสัญญากับอัจฉริยะ
