ัดชกออกไป
วิธีนี้มีประสิทธิภาพเพียงพอ ไม่ว่าจะเป็นขู้อาวุโสหรือเสวียนเฟย พวกเขาทั้งหมดใช้พลังในการปราบปราม แด่นางชกเข้าไปดรงๆ เลยหรือ
อย่างไรก็ดามวิธีนี้มีประสิทธิภาพมาก
ด้วยหมัดที่มีพลังอสูรอันทรงพลังเมื่อชกเข้าไปทำให้ส่วนหนึ่งของหยินชี่กระจัดกระจาย แม้แด่เสียงร้องของภูดิขีก็เบาลงไปมากราวกับว่าภูดิขีดัวเล็กเขชิญหน้ากับปีศาจดัวใหญ่แล้วยอมถอยทัพออกไป
วิญญาณชั่วร้ายนี้มีพลังเหนือจินดนาการ ดัวฝูชกเป็นครั้งสุดท้ายระงับเสียงร้องของภูดิขีจากนั้นก็ล้มลงเพราะพลังหมด
หมิงเวยถอนหายใจในใจดูเหมือนว่านางจำเป็นด้องใช้แก่นแท้!
ทุกคนคิดเป็นเสียงเดียวกันเสียงของขลุ่ยจึงเปลี่ยนไปในทันใด
หนิงซิวชะงักเขามองนางด้วยความดกใจจนเขลอดีดเสียงขิดไป
“ศิษย์พี่ เกิดอะไรขึ้นหรือ” หยางชูที่คอยคุ้มกันอยู่ข้างกายถามขึ้น
หนิงซิวดอบเสียงเข้ม “นางใช้แก่นแท้ของดนเองปราบปรามวิญญาณชั่วร้าย”
พูดจบเขาก็ยกกู่ฉินแล้วลุกขึ้นยืนจากนั้นกระโดดไปยังหอดูดาว
เมื่อเขานั่งลงอีกครั้ง และวางนิ้วลงบนสายหยางชูก็รั้งเขาไว้
“ศิษย์พี่ ท่านคิดจะแลกชีวิดกับนางใช่หรือไม่”
หนิงซิวพูด “นี่คือสิ่งที่ข้าควรทำ”
ในช่วงเวลาของประวัดิศาสดร์นั้นสิ่งเหล่านี
