ใดที่จะไม่สามารถจับคู่ได้ แม้ว่ากุญแจนี้จะแปลกไปหน่อย แต่ก็ต้องใช้ความพยายามเพิ่มขึ้นอ อีกเล็กน้อย”
ทางนั้นเงียบไปครู่หนึ่งถึงจะตอบขึ้นมาว่า “แต่ท่านมีเวลามากเพียงนั้นเลยหรือ ท่านไม่ใช่คนในยุคนี้อยู่แล้วจะรอได้อีกนานเพียงใดกัน” คำพูดนี้กระแทกใจนางมาก
หมิงเวยคิดแล้วถามว่า “แล้วเช่นนั้นท่านบอกข้ามาว่าวิธีใดที่ดีที่สุดหรือ”
ในยามราตรีมีร่างหนึ่งพลิ้วไสวชุดสีเขียวราวกับใบไม้ลอยตัวลงมาจากบนหอดูดาว ที่เอวของบุรุษชุดครามมีขลุ่ยไม้ไผ่คาดอยู่ที่เอว ส่วนมือนั้นถือร่มเขาพยักหน้าแล้วถามนาง ด้วยรอยยิ้มว่า “ในเมื่อท่านยกธงรบแล้วเช่นนั้นพวกเรามาตัดสินผลกันดีกว่า ว่าอย่างไร”