ดแผลหลายจุดบนร่างกาย เขาน่าจะต่อสู้กับใครสักคน บาดแผลที่หน้าท้องสาหัสมากเขาถูกแทงลึกจนเสียเลือดมากแล้วเสียชีวิตในที่สุด”
เจี่ยงเหวินเฟิงนั่งยองๆ และดูให้แน่ใจว่าการตรวจสอบของเขาถูกต้อง
เขาหันมาสั่งการ “จิตรกรล่ะ”
จิตรกรที่กำลังวาดภาพอย่างรวดเร็วเงยหน้าขึ้น “อยู่นี่ขอรับ!”
เจี่ยงเหวินเฟิงมองไปรอบๆ ยอดหอคอย และกล่าวว่า “วาดให้ละเอียดทุกมุมทุกด้าน”
“ขอรับ”
นี่เป็นนิสัยเฉพาะตัวของเจี่ยงเหวินเฟิงทุกครั้งที่สืบสวนคดีเขาจะพาจิตรกรมาด้วยเพื่อวาดภาพสถานที่เกิดเหตุ เพราะมีความเป็นไปได้ที่ความทรงจำของเขาจะผิดพลาด
เหล่าเจ้าหน้าที่เคยชินกับคดีฆาตกรรมหลังชันสูตรศพ และบันทึกภาพเหตุการณ์เสร็จสิ้นพวกเขาจึงนำร่างของอวี้หยางวางบนเปลหาม
ตอนที่กำลังจะขนออกไปเสวียนเฟยพูดขึ้นว่า “ใต้เท้าเจี่ยง บรรยากาศของเจดีย์กงเต๋อต่างออกไป หากท่านต้องการรักษาศพทางที่ดีอย่ายกออกไปเลยจะดีกว่าทิ้งไว้ที่นี่สามารถอยู่ได้นานโดยไม่เน่าเปื่อย”
เจี่ยงเหวินเฟิงมองเขา แต่เสวียนเฟยหลังพูดเสร็จก็ไม่พูดอะไรต่ออีก
“ใต้เท้าขอรับ” เจ้าหน้าที่ถามเพื่อขอคำแนะนำ
เจี่ยงเหวินเฟิงหันมาบอกว่า “เช่นนั้นก็เอาไปไว้ที่ชั้นสองพวกเจ้าเฝ้าให้ดี ไม่ว่าเมื
