ตัวฝูหยิบกระดาษขึ้นมาพลิกไปมา และคิดว่ามันเป็นแค่กระดาษวาดรูปธรรมดา
“คุณหนู พวกเราเพิ่งเข้าไปในกระดาษแผ่นนี้หรือเจ้าคะ”
“อืม” หมิงเวยตักน้ำแข็งใส่ปาก
ยังเย็นอยู่และรสชาติกำลังดี
หมายความว่าเมื่อครู่พวกนางจากไปเพียงช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น
“ทำไมบ่าวถึงไม่รู้สึกถึงพลังจากกระดาษแผ่นนี้ละเจ้าคะ”
“เพราะใช้พลังไปหมดแล้ว”
“คนๆ นั้นน่าทึ่งมาก วิชานี้เหมือนกับกระดาษคนของคุณหนูเลย แต่ลึกล้ำกว่า”
หมิงเวยไม่พูดอะไรอีก ทันใดนั้นก็ทุบชามน้ำแข็งในมือ
“อา! ” การเคลื่อนไหวของนางเรียกเสียงอุทาน
ตัวฝูตกใจ “คุณหนูเจ้าคะ”
หมิงเวยยิ้มเยาะ ประสานฝ่ามือและนิ้วเข้าหากัน ก้อนน้ำแข็งที่ลอยหยุดอยู่กลางอากาศ ผลึกน้ำแข็งส่องแสงระยิบระยับ Comment by นัชชา ตั้งประจักษ์ภักดี: 合掌掐起指诀
ฝูงได้ยินเสียงกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนก
“นี่มันอะไรกัน เคล็ดวิชาหรือ” Comment by นัชชา ตั้งประจักษ์ภักดี: 法术
“เซียนงั้นหรือ หรือว่าอสูร รีบเรียกเจ้าหน้าที่มาเร็ว! ”
“แม่นาง นั่นท่านทำอะไรน่ะ”
“อา! ” สิ้นเสียงนั้น ผลึกน้ำแข็งลอยขึ้นไปแตกออกเป็นน้ำแข็งชิ้นเล็กๆ โจมตีคนเดินถนนที่อยู่รอบๆ
“คุณหนู!” ตัวฝูตกใจ
หมิงเวยไม่พูดอะไรนางยกแขนเสื้อขึ้น ในถังน้ำแข็งขนาดใหญ่ของร้านเชิ่งจี้ ก้อนน้ำแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนลอยขึ้นมา จากนั้นก็แตกเป็นเสี่ยงๆ แล้วพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง
“ฆาตกร!”
“รีบหนีเร็ว!” ถนนใหญ่ที่สระฉาง
