งเขาจะไม่ดีเท่าตอนนี้แน่
“ดังนั้นพวกเราต้องร่วมมือกัน ครั้งนี้ข้าไม่ได้หลอกท่าน ข้าสาบานเจ้าค่ะ!”
จี้เสียวอู่แค่นหัวเราะ “คำสาบานของเจ้าไม่มีค่าเลย!” จากนั้นก็ถาม “ให้ข้าไปหาผู้ใดหรือ”
หมิงเวยยิ้มอย่างใจดี “ไปหา…”
ไม่นานหลังจากนั้นจี้เสียวอู่ก็รีบกลับมาหลังจากที่นางจับป้ายรอบแรกเสร็จแล้ว เขาพูดว่า “เรื่องนี้ไม่ต้องกังวลท่านราชครูบอกว่าจัดการเรียบร้อยแล้ว และข้าพบอีกเรื่องหนึ่ง…” เขาเล่าเรื่องที่คนสนิทของซิ่นอ๋องจับตาดูคนในจวนเฉิงเอินโหว
หมิงเวยครุ่นคิด “เช่นนั้นก็ดีหากเป็นซิ่นอ๋องที่เปิดเผยก็คงไม่มีผู้ใดระแวงพวกเรา อืม…ตำแหน่งหวางเฟยถูกกำหนดให้เป็นของข้าแล้ว”
จี้เสียวอู่กระตุกมุมปาก “รีบออกเรือนไปซะจะได้ไม่ต้องอยู่ในจวนทำร้ายผู้อื่น!”
หมิงเวยไม่สนใจเขานางสางผมด้วยรอยยิ้มแล้วไปหน้าห้องโถงเพื่อตรวจสอบป้าย
…………
การจับป้ายรอบแรกในที่สุดก็ได้สตรีทั้งหมดสิบสามคน เนื่องจากมีคนจำนวนน้อย ฮ่องเต้จึงค่อนข้างสนใจเขาไม่รีบให้จับป้าย แต่ให้พวกนางแนะนำตัวก่อน
เมื่อเห็นหมิงเวยเข้ามาหยางชูซึ่งจ้องมองไปที่ประตูอยู่ตลอดก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
อันอ๋องประหลาดใจ “อา! นางจับได้จริงๆ หรือนี่”
หนึ่งในเก้าสิบเก