ทั้งไม่ขาดแคลนเงิน เจ้าคิดว่าจะซื้อได้ด้วยน้ำมันไม่กี่ขวดหรือ”
เมื่อเห็นแม่สามีไม่พอใจเฉิงเอินโหวฮูหยินก็เก็บอาการ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ยังดีที่เห็นแก่ไท่จื่อ…”
“หากไม่ใช่ไท่จื่อพวกเราคงไม่ได้ห้องเช่นนี้” ฮูหยินผู้เฒ่าพูดเสียงเรียบ “รู้หรือไม่ว่าครั้งนี้มีผู้จ้องตำแหน่งเยวี่ยอ๋องเฟยมากมายเพียงใด คุณหนูในห้องหอที่อยู่ในวัยเหมาะสมทั้งเมืองหลวง คนที่มีภูมิหลังครอบครัวต่ำหน่อยมีผู้ใดบ้างไม่อยากลอง แม้แต่จวนตระกูลหลู่ยังส่งคนมา”
เฉิงเอินโหวฮูหยินประหลาดใจ “ตระกูลหลู่ไม่ใช่ว่าถือตัวมากหรือ ขนาดตำแหน่งไท่จื่อเฟยยังไม่เต็มใจ”
“ตระกูลหลู่ไม่ได้มีเพียงทายาทสายตรง ตระกูลบุญหนักศักดิ์ใหญ่มีเครือญาติมากมาย ดูมีสถานะสูงส่ง แต่มันก็แค่ผิวเผินเท่านั้น ชื่อของพวกนางจำไม่ได้ด้วยซ้ำ มีการเข้ารับคัดเลือกหวางเฟยเช่นนี้จะพลาดโอกาสนี้ได้อย่างไร”
เหวินอิ๋งได้ยินก็กำเสื้อผ้าแน่น นางอายุสิบเก้าปีถือว่าเป็นสาวแก่แล้ว ครอบครัวไม่สามารถรั้งนางจนถึงอายุยี่สิบได้ ดังนั้นปีนี้จึงเป็นโอกาสสุดท้ายของนาง
หากครั้งนี้ไม่สำเร็จนางจะต้องเลือกคนหนึ่งจากตระกูลที่ดี จริงๆ ตระกูลเหล่านั้นก็ไม่เลวเพียงแต่ไม่มีทายาทคนใดได้รับบรรดาศักดิ์เ
