ำเช่นนั้น แล้วยังช่วยให้ท่านเป็นราชครู อีกทั้งยังใช้วิชาลับกับท่าน ทั้งหมดนี้เพื่อความปลอดภัยของท่าน! ข้าพยายามมากมายเช่นนี้ท่านจะไม่ตอบรับน้ำใจของข้าบ้างเลยหรือเจ้าคะ”
เสวียนเฟยกระตุกมุมปากถามนาง “ข้าต้องขอบคุณท่านด้วยหรือไม่”
“แน่นอนเจ้าค่ะ” หมิงเวยไม่หน้าแดงเลยสักนิด “ข้าช่วยชีวิตท่านเพื่อเลี่ยงไม่ให้ท่านกลายเป็นดาวมารจนเหม็นโฉ่หมื่นปี[1]”
เสวียนเฟยไม่ต้องการสนทนากับนางอีกเพื่อไม่ให้ตนโกรธจนอกแตกตาย
ดาวมารอะไรกัน เรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้นเหตุใดต้องดูเอาจริงเอาจังเช่นนั้น เขามีเหตุผลอะไรต้องก่อความหายนะนั้นด้วยเป็นเรื่องที่อธิบายไม่ได้
“เป็นเรื่องปกติที่ท่านจะไม่เชื่อ” หมิงเวยพูด “ไม่อย่างนั้นพวกเรามาพนันกันดีหรือไม่เจ้าคะ”
“พนันอะไร”
“ข้าคาดการณ์ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงภายในสามถึงห้าปีนี้ หากถึงตอนนั้นยังไม่มีอะไรผิดปกติก็ถือว่าข้าแพ้ และจะมอบทักษะทั้งหมดที่มีให้กับท่าน”
เสวียนเฟยใจเต้น “จริงหรือ”
“จริงเจ้าค่ะ” หมิงเวยให้สัญญา
“เช่นนั้นท่านต้องบอกเวลาที่แน่นอน”
หมิงเวยคิด “ศักราชหย่งเจียปีที่ยี่สิบห้า เดือนแปด”
“…” นางเจาะจงเวลาจริงๆ เสวียนเฟยที่ตอนแรกไม่เชื่อแม้แต่น้อย ตอนนี้เริ่มหวั่นไหว
สตรีผู้
