คว้นเฉียนเอี้ยนในฐานะภรรยาคนที่สองถึงได้ชะตาหงส์ จากที่ท่านพูดมาตี้ชิงมาจากตัวเขาเอง และจะไม่เปลี่ยนแปลงโดยชะตาหงส์”
หมิงเวยยิ้ม “เรื่องนี้ข้าเองก็ได้อ่านมาเหมือนกันเจ้าค่ะ อาจเป็นคนรุ่นหลังตีความกันไปเอง ก่อนที่เกาฮองเฮาจะแต่งงานกับไท่จู่แห่งเฉียนเอี้ยนคงมีดวงชะตาที่สูงส่งอยู่แล้ว แต่สามารถเข้าใจได้ว่าดวงชะตาหงส์มาจากฮ่องเต้ แต่ดวงชะตาของฮ่องเต้มาจากตัวเขาเองเท่านั้น โลกนี้ไม่มีอำนาจ ตัวเราเองไร้ซึ่งชะตาหงส์”
ฟู่จินเข้าใจแล้ว “เช่นนั้นแม่นางหมิง ท่านไม่สามารถทำนายชะตาหงส์ได้ใช่หรือไม่”
หมิงเวยยิ้ม “อย่าว่าแต่ชะตาหงส์เลยเจ้าค่ะ แม้แต่ดวงชะตาของตนเองยังทำนายยาก ตราบใดที่มีผู้ทำนายดวงชะตานั้นมีความรู้ความสามารถก็สามารถทำนายชะตาดับสูญของข้าได้”
“จริงหรือ”
“แน่นอนเจ้าค่ะ” หมิงเวยตอบอย่างไม่เกรงกลัว “อย่าพูดเรื่องความจริง เพราะถึงแม้จะไม่ใช่ข้าก็จะทำให้มันใช่”
ฟู่จินลูบฝ่ามือ “เช่นนั้นก็ดีข้ามีแผนแล้ว”
