นนี้นางหายดีแล้วก็เป็นโชคดีของพวกเรา”
จี้หลิงคิดบิดาของเขาไม่ได้โง่นี่นา! ในสถานการณ์ปกติเขาคิดเช่นนั้นก็ไม่ผิด แต่น้องหญิงไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ปกติไง…
เขาถาม “ท่านพ่อรู้หรือไม่ว่าน้องหญิงไปทำอะไรที่ซีเป่ย”
นายท่านจี้ตอบด้วยความแปลกใจ “นางบอกจะไปท่องยุทธภพไม่ใช่หรือ เจ้ายังเกลี้ยกล่อมข้าว่าเสี่ยวชีเป็นเคล็ดวิชานางไม่เหมือนคนทั่วไป”
เมื่อมาถึงจุดนี้แล้วเขาทำได้เพียงสารภาพ “อันที่จริงลูกโกหกท่าน…”
“หมายความว่าอย่างไร”
จี้หลิงจนปัญญา “ก่อนที่น้องหญิงจะออกจากเมืองหลวงได้ไม่นาน คุณชายสามตระกูลหยางถูกลดตำแหน่ง และถูกไล่ออกจากเมืองหลวง ตอนนี้เยวี่ยอ๋องกลับเมืองหลวงนางเองก็กลับมา ท่านพ่อ ท่านคิดไม่ถึงหรือ”
ดวงตาของนายท่านจี้เบิกกว้างเขาตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็ลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน “จะเป็นไปได้อย่างไร เสี่ยวชีเนี่ยนะ พ่อจะเรียกนางมาถามให้แน่ชัด!”
“ท่านพ่อ!” จี้หลิงรั้งเขาเอาไว้ “ท่านเรียกน้องหญิงมาแล้วจะถามนางอย่างไร จะถามนางว่ามีความสัมพันธ์ลับกับเยวี่ยอ๋องหรือ ท่านจะถามได้หรือ”
นายท่านจี้หน้าแดง “เป็นไปไม่ได้…เกินไปแล้ว!”
จี้หลิงคิดว่าอีกฝ่ายโกรธหมิงเวยไม่คิดว่านายท่านจี้จะอ้าปากสาปแช่ง “ก่อน
