หมิงเวยไม่คิดว่าจะกลับมาช้าเพียงนี้ เดิมทีมีกำหนดจะเดินทางก่อนที่หิมะจะตก ผู้ใดจะรู้ว่าหิมะที่ซีเป่ยบอกจะตกก็ตกเมื่อพวกเขาถอนตัวจากเหลียงชวน พวกเขาเพียงกลับไปยังเกาถางทันเวลา แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตามก็กลับเมืองหลวงไม่ทัน
เมื่อนึกถึงร้านค้าที่กว้างใหญ่ในเกาถางวางตั้งแต่ไม่เก็บก็ไม่ได้จึงใช้เวลาช่วงฤดูหนาวเพื่อทำความสะอาด
ฟู่จินส่งจดหมายฉบับยาวมาให้ฉบับหนึ่ง จดหมายฉบับนี้ไม่มีเรื่องไร้สาระต่างจากที่ผ่านมามันเป็นเรื่องที่สำคัญทั้งหมด
เขาวิเคราะห์สถานการณ์ในเมืองหลวงอย่างละเอียด และบอกพวกเขาว่าพวกเขาจะเผชิญสถานการณ์เช่นไรหากพวกเขากลับมาที่เมืองหลวง นอกจากนี้ยังมีวิธีจัดการกับเกาถางเช่นเดียวกับการติดต่อกับตระกูลจง และคนอื่นๆ
พระราชโองการของฮ่องเต้ที่เรียกเขากลับสู่ราชวงศ์นั้นเพื่อยืนยันตัวตนของเขา แต่ในขณะเดียวกันมันก็ผูกมือเท้าของเขาไว้ด้วย
เขาไม่สามารถบัญชาการทหารได้อีกต่อไปนับประสาอะไรกับการติดต่อกับขุนนางคนสำคัญ หากเขากล้าทำเช่นนั้นฮ่องเต้ไม่ต้องพูดอะไร ขุนนางเหล่านั้นจะออกมาวิพากษ์วิจารณ์ก่อนแน่นอน
เพราะตัวตนของเขาน่าอึดอัดเกินไป ตัวอย่างของจวิ้นอ๋องสองพระองค์ก่อนหน้านี้ทำให้เขาจะได้รับการปฏิบัติที่เข้มงว
