่มีแรงจะสู้กับข้าราชบริพาร แทนที่จะต่อสู้เพื่อฝ่ายสว่างจัดการในที่ลับย่อมดีกว่า ในฐานะฮ่องเต้จะหาโอกาสไม่ได้เลยหรือ
แสวงหาความมั่นคงเมื่ออายุมากขึ้น ดังนั้นความน่าจะเป็นที่เขาจะยอมจำนนมีมากกว่าแปดส่วน
ฟู่จินยืดเอว “เฮ้อ อายุมากแล้วนอนดึกไม่ได้! ข้ากลับไปนอนก่อนล่ะเจ้าตามสบาย”
เจี่ยงเหวินเฟิงกระตุกมุมปาก แก่กับผีสิ! คนเราจะอายุเท่ากันได้งั้นหรือ
…………
เมื่อหลู่เฉียนออกจากวังก็เกือบเข้ายามสามแล้วเขายืนอยู่หน้าพระราชวังและมองย้อนกลับไปที่กำแพงวังสูงตระหง่านเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจสูงสุดในใต้หล้านี้
เขาไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาทำถูกหรือผิดเพียงแต่หวังว่าสิ่งที่เขาทำให้แคว้นจะเป็นโอกาสของการอยู่รอดเส้นทางหนึ่งไม่ใช่ที่มาของภัยพิบัติ ในตอนนั้นฮ่องเต้ก็เดินออกจากท้องพระโรงเช่นกัน
“ไปพระราชวังเชียนชิว”
“พ่ะย่ะค่ะ”
รถพระที่นั่งถูกยกขึ้นมุ่งหน้าสู่พระราชวังเชียนชิว เผยกุ้ยเฟยที่กำลังวาดภาพอยู่ออกมาต้อนรับ
“ดึกเพียงนี้แล้วเหตุใดสนมรักยังไม่นอนอีก” ฮ่องเต้ถามเสียงอ่อนโยน
เผยกุ้ยเฟยยิ้ม “คืนนี้จะนอนหลับได้อย่างไรเพคะ”
ฮ่องเต้ครุ่นคิด “คิดถึงชูเอ๋อร์หรือ”
เผยกุ้ยเฟยปรนนิบัติเช็ดหน้าเช็ดมือด้วยตนเอง “เรื่องแรกคงดีใจ ในที่
