“รายงานฉุกเฉิน” หลู่เฉียนได้ยินสี่คำนี้ก็รู้สึกเหมือนหัวใจบีบรัดเขาเปิดปากพูดว่า “นำเข้ามา”
เขาคือหลู่เซียงดังนั้นจึงต้องให้เขาอ่านก่อน
หลู่เฉียนเปิดมันอย่างรวดเร็ว และอ่านรายงานทั้งหมดอย่างละเอียดตั้งแต่ต้นจนจบ
อ่านรอบแรกก็รู้สึกยินดีที่สงครามนี้ได้รับชัยชนะ ชายแดนถูกขยายออกไปถึงเหลียงชวน หูเหรินถูกไล่ไปยังส่วนลึกของทุ่งหญ้าชายแดนซีเป่ยจะอยู่ในความสงบอย่างน้อยยี่สิบถึงสามสิบปี
ความสำเร็จเช่นนี้ไม่ทำให้ฮ่องเต้ไท่จู่ผิดหวัง แต่อ่านรอบสองเขาก็ต้องเลิกคิ้ว รายงานสงครามเขียนเกี่ยวกับการจัดกระบวนทัพสั้นๆ แต่อธิบายถึงการฝึกทหารชั้นยอดอย่างลับๆ ของหยางชูด้วยค่ายกลห่วงคู่เรียกรวมตัวนักรบเกราะเหล็กเพื่อร่วมมือกันทำลายปีกซ้ายขวาของทหารเผ่าหู และพูดอย่างไม่อายว่านี่คือกุญแจสู่ชัยชนะอันยิ่งใหญ่ในการต่อสู้ครั้งนี้ถือเป็นความดีความชอบอันดับต้นๆ เลย
จนกระทั่งรอบที่สามหัวใจของผู้อาวุโสหลู่แทบหล่นไปอยู่ตาตุ่ม
รายงานสงครามฉบับนี้เป็นวิธีการอธิบายของจงซู่ แต่เป็นลายมือของกัวสวี่ กล่าวอีกนัยหนึ่งคือทั้งคู่เห็นด้วยกับผลลัพธ์นี้ จะบอกว่าข่าวลือนี้ไปไม่ถึงซีเป่ย หลู่เฉียนไม่มีทางเชื่อ กองทหารของจงซู่ที่อยู่ด้า
