าเป็นว่า สรุปสั้นๆ คำเดียว… อนาคตไกลแน่นอน!
มุมปากของโม่หยิงเฉินยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
เขาบิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสาย ข้อต่อกระดูกลั่นเปรี๊ยะปร๊ะเบาๆ
ทีนี้ คนที่เป็นตัวถ่วงก็ไม่ใช่ข้าอีกต่อไปแล้วสินะ
เขาส่งความคิดสายหนึ่งเข้าไปในมิติเก็บสัตว์อสูร
ภายในมิติเก็บสัตว์อสูร
ราชาวานรที่กำลังแบกกระบองสัปหงกอยู่ ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาข้างหนึ่ง
มันปรายตามองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะหลับตาลงอย่างเกียจคร้านตามเดิม
แววตานั้นสื่อความหมายชัดเจนสุดๆ… เอาที่เอ็งสบายใจเลยลูกพี่
เมื่อโม่หยิงเฉินเลื่อนขั้นเป็นผู้ฝึกสัตว์ระดับสาม โซ่ตรวนที่ใหญ่ที่สุดก็ถูกปลดเปลื้องลง
ราชาวานรและจอมดาบมรณะ ต่างก็ได้รับคุณสมบัติในการทะลวงขึ้นสู่ระดับ C แล้ว
ในขณะนี้ บนหน้าต่างสถานะของสัตว์อสูรทั้งสอง…
ช่องเลเวลต่างก็ระบุตัวเลข [ระดับ D – ขั้น 100] ไว้อย่างชัดเจน
นับว่าทำให้โม่หยิงเฉินได้ลิ้มรสชาติความน่าหงุดหงิดของอาการ เลเวลตัน แบบผู้ฝึกสัตว์ทั่วไปเข้าให้แล้ว
สำหรับสถานการณ์ของราชาวานรนั้น ไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ
ตราบใดที่สถาบันวิจัยหมื่นภพยังไม่เปิดใช้งานอีกครั้ง ก็แทบไม่ต้องไปคิดเรื่องวิวัฒนาการเลย
ทว่าหลังจากการเลื่อนขั้นเป็นระดับสามในครั้งน
