ปากเขา
เมื่อเห็นร่างของกัวสวี่หายไปเขาจึงรีบเปิดประตูและพูดว่า “เขาไปแล้ว”
ภายในห้องแพทย์ทหารได้ล้างบาดแผลของจงซู่อย่างไม่เร่งรีบ ยาสีดำไหลลงบนจาน และจงซู่ผู้ซึ่งควรจะหมดสติได้ลืมตาขึ้น
“ท่านอาจารย์ เขาจะเชื่อหรือไม่” หยางชูถาม
จงซู่ตอบ “หลังบาดเจ็บข้าไม่ได้ปรากฏตัวเลย เขาไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ” และพูดกับหยางชูว่า “คนผู้นี้เข้ามาในราชสำนักตั้งแต่อายุยังน้อยพูดคล่องโน้มน้าวจิตใจเก่ง แต่จิตใจไม่ดี หากพวกเราคิดตั้งรับโจมตียังต้องพึ่งพาเขา”
………….
