ำเป็นต้องจัดการกับพวกเขาอย่างระมัดระวัง ท่านไม่ต้องกังวลข้าจะเกลี้ยกล่อมพวกเขาให้พวกเขาไม่กล้าทิ้งเจ้านายเก่า เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราจะช่วยฟื้นคืนสายเลือดที่แท้จริงให้กลับคืนสู่แผ่นดิน!”
หยางชูพูด “ตั้งแต่รู้ชาติกำเนิดของตนเองข้าก็ต้องทนทุกข์กับมันมาโดยตลอดไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้าจะไปทางไหนดีจนกระทั่งได้พบกับอาจารย์ได้ยินเรื่องราวต่างๆ ในที่สุดก็คิดได้ เดิมทีข้าไม่สนใจบ้านเมือง แต่ถ้าท่านพ่อกับท่านปู่ถูกผู้อื่นทำร้ายหากไม่แก้แค้นจะเป็นคนไปทำไมกัน”
บุรุษชุดดำยิ้ม “ที่ท่านพูดมาก็ถูกต่อไปการพนันของท่านกับคุณชายใหญ่จงอาจต้องดำเนินต่อ รอท่านล้มคุณชายใหญ่จงเสร็จแล้วพวกเราจะพยายามเกลี้ยกล่อมพวกเขาเอง!”
หยางชูที่ดูเหมือนจะถูกโน้มน้าวพยักหน้าช้าๆ ผ่านไปครู่หนึ่งดูเหมือนเขาจะยังมีความกังวลอยู่จึงถามอีกครั้งว่า
“ข้าเชื่อใจเจ้าได้ใช่หรือไม่”
บุรุษชุดดำตอบอย่างไม่เร็วไม่ช้า “แม้ว่าองครักษ์ของท่านจะแข็งแกร่งมาก แต่พวกเราได้วางค่ายกลสังหารไว้รอบๆ หากพวกเราทรยศก็จะดำเนินต่อไป สามารถบดขยี้พวกเขาให้ตายได้เสมอโดยไม่จำเป็นต้องหยุด คุณชาย ท่านคิดว่ามีเหตุผลหรือไม่”
หยางชูครุ่นคิดครู่หนึ่งและพยักหน้า “ได้ ตอนนี้ข้าจะเชื่อใจพวกเจ้าหากเจ้าทรยศจริงๆ ข้าจะฆ่าเจ้าทันที!”
บุรุษชุดดำประสานมือ “ตามที่คุณชายต้องการขอรับ”
หยางชูโบกมือ “เอาเถอะ ถอนค่ายกลซะ!”
“ขอรับ”
หนิงซิวนั่งบนต้นไม้เล่นกู่ฉินอย่างสงบเสียงดนตรีสั่น
