ความหมายของชีวิตสำหรับครอบครัวคือการปกป้องประตูซีเป่ยไม่ทำการเกินสถานะใช้ชีวิตเป็นแบบอย่างของขุนนางที่ซื่อสัตย์และเป็นแม่ทัพที่ดี
ผู้จัดการพูดช้าๆ ว่า “ที่แม่นางหมิงกล่าวมาข้าน้อยก็คิดว่าผิดปกติ ตระกูลจงระวังตัวมากคุณชายถูกลดตำแหน่ง และขับไล่ออกจากเมืองหลวง พวกเขาต้องเคยได้ยินข่าวนี้มาบ้างตามเหตุผลแล้วพวกเขาควรอยู่ห่างๆ ไม่ควรคิดติดต่อกับคุณชาย”
หมิงเวยจำได้ว่าหยางชูถูกลดตำแหน่งและถูกส่งมาที่เกาถาง เหลียงจางเคยส่งคนมาแสดงความเห็นอกเห็นใจ แต่จงซู่ไม่เคยพูดอะไรเลยราวกับว่าเขาเป็นเพียงคนดูแลม้าที่ไม่มีความสำคัญอะไรไม่คิดที่จะเกี่ยวข้องกับเขา ซึ่งเป็นรูปแบบที่สอดคล้องกับจงซู่แสดงให้เห็นว่าเขามีความชัดเจนในใจ
“เช่นนั้นเรื่องในครั้งนี้แปลกจริงๆ ท่านหนิงถูกตระกูลจงจับไปจริงๆ หรือ”
“จริงขอรับ” หยางทงตอบ “ผู้ที่จับกุมท่านหนิงคือจงรุ่ย คุณชายใหญ่ตระกูลจง ข้าน้อยเคยเห็นเขามาก่อนจำไม่ผิดแน่นอนขอรับ อีกอย่างผู้ที่เขาพามาล้วนเป็นทหารตระกูลจงจริงๆ”
ขุนศึกของตระกูลหยางล้วนเป็นบุคคลที่องค์หญิงใหญ่และผู้เฒ่าโหวสั่งสอนมากับมือ ในด้านนี้วิสัยทัศน์ของพวกเขาไม่ผิดแน่ จะสู้รบได้หรือไม่เป็นทหารฝีมือดีหรือไม่แค่มองก็รู้แล้ว
“เรื่องนี้น่าสนใจ…” หมิงเวยมองหยางชู “ท่านคิดว่าอย่างไรเจ้าคะ”
หยางชูกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ศิษย์พี่อยู่ในมือของพวกเขาแน่นอนว่าต้องไป เพียงแต่จะไปอย่างไรต้องคิดให้รอบคอบ”
หมิงเวยยิ้ม “ข้า
