ผู้อาวุโสหวางหงเฉียงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เหตุผลที่ไป๋จิงชุนหยิบยกขึ้นมาอ้างนั้น ทำให้เขายากจะเอ่ยปากปฏิเสธ ฝ่ามือของเงามารยักษ์ที่ค้ำยันฟ้าดินพลันคลายความบีบรัดลงกึ่งหนึ่ง
เมื่อปีที่แล้วยามที่แนวป้องกันเมืองปินไห่เข้าสู่สภาวะวิกฤต เขาได้รับคำสั่งให้เป็นผู้บัญชาการสูงสุด ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของการทำศึกแตกหักกับอสูรจ้าวสมุทรระดับ S เป็นเสือดาวดับสูญของไป๋จิงชุนที่สบโอกาส ลอบโจมตีจุดตายจากด้านข้าง ทำให้แฝดเทพมารมีจังหวะเผด็จศึกศัตรูลงได้
เมื่อนึกถึงจุดนี้ หวางหงเฉียงก็หรี่ตาลง มองดูร่างที่หมอบกระแตะน่าสมเพชอยู่บนพื้น ก่อนจะถอนหายใจแผ่วเบา อย่างไรเสียมันก็เป็นหนึ่งในกำลังรบของจักรวรรดิหลงเซี่ย หากต้องมาพิการไปก็คงน่าเสียดาย
ช่างเถอะ ข้าจะให้โอกาสเจ้าสักครั้ง น้ำเสียงของหวางหงเฉียงกลับมาราบเรียบดังเดิม วันนี้ที่เจ้าเสนอหน้ามา ตระกูลหลิงมอบผลประโยชน์อันใดให้เจ้า จงนำออกมาให้หมด
เขาปรายตามองหลิงเทียนที่มีสีหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ถือซะว่าเป็นการไถ่โทษต่อศิษย์ของข้าก็แล้วกัน
สิ้นคำกล่าว เพียงแค่เขาขยับความคิด ท่อนแขนของร่างมารขนาดยักษ์ก็สะบัดออกอย่างลวกๆ
เอ๋ง…
เสือดาวดับสูญส่งเสียงร้องโหยหวน ร่าง
