ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวก่อให้เกิดความเกลียดชัง
ฟู่จินถอนหายใจ
เขาออกจะสง่างามถึงเพียงนี้ ได้กราบไหว้อาจารย์ ศึกษาเล่าเรียนจนกลายเป็นผู้มีความรู้ที่มีชื่อเสียง ฮ่องเต้ออกพระราชโองการซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้ทุกคนในใต้หล้าศรัทธาในภาพลักษณ์ที่ดีของเขาอย่างที่ไม่เคยเห็น และนี่คือชีวิตของเขา
แล้วตอนนี้เล่ากลายเป็นเช่นไร
เมื่อมายังสถานศึกษาซานไถกลายเป็นว่าเขาไม่สามารถออกไปไหนได้ เพราะที่นี่อยู่ห่างจากเมืองหลวงเพียงเล็กน้อยถือว่าไม่ไกลมากนัก สามารถจับตาดูสถานการณ์ได้เสมอ
ในช่วงยี่สิบปีที่ผ่านมาเขาแสร้งทำเป็นเป็นคนสุภาพเรียบร้อยอ่อนโยน และทำตัวกลมกลืนกับนักวิชาการที่น่าเบื่อเหล่านี้ คอยจับตามองเด็กเมื่อวานซืนคนนั้นเป็นครั้งคราว สังเกตว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่และเขาเป็นอย่างไร
จนกระทั่งเมื่อสามปีที่แล้วเด็กคนนั้นอายุสิบหกปี เขาคิดว่าเรื่องนี้อาจจบลงแล้ว
ฮ่องเต้คนใหม่ขึ้นครองบัลลังก์มาสิบห้าปี ใต้หล้าอยู่ในความสงบสุขมากมานานแล้ว แม้ว่าเขาจะเป็นบุตรของทายาทคนโตเป็นทายาทที่ถูกต้องเหมาะสม แต่เมื่อถึงเวลานั้นก็ไม่อาจยอมรับได้ไม่มีโอกาสแล้ว
สายเลือดโดยตรงเป็นที่ยอมรับในใต้หล้ามากกว่า
ฮ่องเต้ทรงมีพระเมตตา พระองค์ตามรอยราชกิจที่ไท่จู่ทรงทิ้งไว้ทุกคนจึงให้ความเชื่อถือเป็นอย่างมาก ดังนั้นสายเลือดโดยตรงจึงตกไปอยู่ในมือของผู้อื่น
ผู้สืบทอดของเขาที่ไม่สามารถแสดงความสามารถได้ถือเป็นชะตาของต้าฉีตนจึงนำหลักฐา
