้องอธิบายรายละเอียดใช่หรือไม่”
เพ้อเจ้อ! เขารู้อยู่แล้วบางครั้งฮ่องเต้ก็ไม่สามารถทนกับผู้สืบทอดของตนเองได้ นับประสาอะไรกับดาวตี้ชิงที่ซ่อนอยู่ไม่ว่าฮ่องเต้องค์ปัจจุบันจะมีพระเมตตาแค่ไหน เขาก็ยังเป็นฮ่องเต้อยู่! แต่…
“ผลที่ตามมาของการไม่พูดท่านรับไหวหรือไม่ ดาวตี้ชิงไม่สามารถปรากฏในสถานที่เดียวกันได้ มิฉะนั้นหนึ่งในนั้นจะดับลง แต่หากเกิดอะไรขึ้นกับดาวตี้ชิง ก็จะเกิดการนองเลือดตามมา”
หมิงเวยหัวเราะเบาๆ “ท่านกำลังจะกลายเป็นเจ้าสำนักของเสวียนตูกวันเป็นราชครูของแคว้นฉีเหนือ ท่านสามารถมองการณ์ไกลได้อีกเปิดวิสัยทัศน์ให้กว้างเสียหน่อย”
“ท่านจะบอกว่าข้าไม่มองการณ์ไกล วิสัยทัศน์แคบอย่างนั้นหรือ” ความโกรธของเสวียนเฟยตีตื้นขึ้นมาอีกครั้ง
หมิงเวยพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ดูท่านสิ เรื่องเล็กแค่นี้ยังผ่านไปไม่ได้แล้วจะทำเรื่องใหญ่ได้อย่างไรกัน ท่านยังจำข้อตกลงระหว่างฮ่องเต้ไท่จู่กับราชครูซูสิงได้หรือไม่ พวกท่านเสวียนตูกวันต้องปกป้องโชคชะตาของต้าฉี ไม่ใช่บัลลังก์ของบุคคลใดบุคคลหนึ่ง ถึงฝ่าบาทจะเป็นฮ่องเต้ที่ทรงพระเมตตากรุณา แล้วหลังจากพระองค์ล่ะ ดาวตี้ชิงสองดวงนี้ไม่รู้จะไปทางไหนดีจึงต้องพิจารณาให้รอบคอบ หากปล่อยให้ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของฝ่าบาท แล้วพวกท่านจะทำอย่างไร”
“….” เสวียนเฟยคิดในใจนางควรได้รับตำแหน่งราชครูเพื่อที่นางจะได้สร้างความสับสนให้กับผู้คน
“เอาล่ะ เกรงว่าร่างกายของท่านจะได้ร
