หว่างนั้นเกิดการต่อสู้แขนเสื้อจึงเกิดการฉีกขาด
“นายท่านดูสิเจ้าคะ นาง…นางเกิดมามีผิวขาว ร่างกายเนียนนุ่ม งดงามกว่าข้าอีก”
แขนที่โผล่พ้นออกมานั้นขาวประดุจหยก หัวหน้าเซียงยื่นมือไปสัมผัส ทันใดนั้นก็แสดงสีหน้าดีใจและพูดกับหญิงแกร่งว่า “ข้าเลือกนาง!”
หญิงแกร่งตอบรับอย่างดีใจ “ได้เจ้าค่ะ! โปรดรอสักครู่ ข้าน้อยจะรีบพานางไปทำความสะอาดแล้วจะรีบส่งไปให้ท่านทันทีเจ้าค่ะ” เมื่อได้ยินดังนั้นเหวินอิ๋งก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ในที่สุดนางก็รอดแล้ว….
ผู้ใดจะรู้ว่าหัวหน้าเซียงผู้นั้นมองมาที่นางแล้วพูดว่า “จัดการทำความสะอาดคนนี้ด้วย เย็นนี้ข้ามีเลี้ยงแขกหัวหน้าฉีเดินทางมาพอดี” หญิงแกร่งตอบรับ
เหวินอิ๋งตกตะลึงนางมองหญิงแกร่งที่มีใบหน้ายิ้มแย้ม เมื่อเดินไปส่งหัวหน้าเซียงออกไป หูของนางก็ได้ยินเสียงเยาะเย้ยของเว่ยเสี่ยวอัน “สมควรแล้ว!”
เว่ยเสี่ยวอันทั้งเศร้าทั้งโกรธ แต่นางไม่ได้กลัว เมื่อเห็นว่าแผนของเหวินอิ๋งล้มเหลว นางก็เปี่ยมไปด้วยความยินดี
นางคิดในใจว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะออกไปจากสถานการณ์นี้ แต่จะให้ฆ่าตัวตายเพื่อรักษาความบริสุทธิ์นางก็ไม่เต็มใจ แต่ในเมื่อเป็นเช่นนี้นางก็ทำได้เพียงปล่อยไปก่อน ในเมื่อหนีไม่พ้นก็ต้องหาแผนสำรอง!
นักเรียนหญิงสถานศึกษาหมิงเฉิงไม่เพียงแต่เรียนรู้ศีลธรรม แต่ยังขี่ม้าและยิงธนูเป็นด้วย!
…………
งูขาวตัวน้อยรีบเข้าไปในถ้ำอย่างรวดเร็วแล้วกระโจนเข้าหาตัวฝู “ศิษย์พี่ๆ!”
งูขาวติดตา
