บสนเล็กน้อยและตะโกนถามคนที่อยู่ด้านล่าง “เมื่อครู่เจ้าทะเลาะกันอยู่งั้นหรือ”
หมิงเวยเงยหน้าขึ้นยิ้มให้เขาอย่างสดใส “พี่ห้าพูดอะไรน่ะ ข้าจะไปทะเลาะตบตีได้อย่างไรกัน”
จี้เสียวอู่พูดออกไป “ก็ข้าได้ยิน เจ้าอย่ามาเล่นลิ้นเลย!”
หมิงเวยพูด “พี่ห้าได้ยินผิดแล้วเป็นพวกนางที่อยากตีข้า แต่ก็ตกใจหนีไปเสียก่อน ข้ายังไม่ได้ทำอะไรเลย” พูดจบนางก็ยิ้มให้ซุนเว่ยที่อยู่หลังต้นไม้ “ใช่หรือไม่ หัวหน้า”
………….
