ยจากจวนโป๋วหลิงโหวงั้นหรือ”
เด็กรับใช้ยิ้มแล้วตอบว่า “คุณชาย ตอนที่ท่านออกจากเมืองหลวงยังพูดถึงเรื่องนี้อยู่เลยขอรับ! ใต้เท้าเจี่ยงจากศาลต้าหลี่ได้รับคำสั่งให้มาตรวจสอบ ดังนั้นคุณชายจากจวนโป๋วหลิงโหวได้เดินทางไปกับเขาด้วยตอนนี้เขาอยู่ที่ตงหนิงขอรับ”
แน่นอนว่าจี้หลิงจำได้เขาเพียงแค่ต้องการคำยืนยัน
“ใต้เท้าเจี่ยงมาเยือนตงหนิง แน่นอนว่าต้องตรวจสอบฉีตงจวิ้นอ๋องเป็นแน่ พวกเขาพูดว่าจวิ้นอ๋องถูกตัดสินจำคุก ต้องมีจุดอ่อนให้ใต้เท้าเจี่ยงจับได้แน่ และตระกูลหมิงก็มีส่วนเกี่ยวข้อง…”
เรื่องที่ทั้งสองคนพูดมีทั้งเรื่องสาธารณะและเรื่องส่วนตัว เรื่องสาธารณะคือตระกูลหมิงที่เกี่ยวข้องกับคดีกบฏครั้งใหญ่ ส่วนเรื่องส่วนตัวก็คือฮูหยินสามถูกนายท่านหกขืนใจ
เรื่องราวไขกระจ่าง แต่มีเรื่องหนึ่งที่อยู่ระหว่างสองเรื่องนี้ซึ่งมันแปลกมากข่าวลือระหว่างลูกพี่ลูกน้องของเขากับคุณชายหยางท่านนั้นคืออะไรกัน
คุณชายหยางผู้นั้นชื่อเสียงของเขาในเมืองหลวง…
ยุ่งเหยิงจริงๆ!
แล้วจี้หลิงก็คิดอะไรออก เขารีบบอกกับเด็กรับใช้ว่า “เรื่องนี้อย่าเพิ่งเปิดเผยออกไป เจ้าไปสืบมาให้แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่!”
เขารู้สึกเสียใจเล็กน้อยทำไมเขาถึงไม่สอบถามเรื่องนี้ก่อนเข้าจวนตระกูลหมิงกันนะ เวลานั้นเขาคิดถึงแต่ท่านอากับน้องสาวจะไปนึกถึงเรื่องอื่นได้อย่างไร
เมื่อเรื่องต่างๆ มาถึงจุดนี้แล้วสร้างปัญหาไปอย่างเร่งรีบก็ไม่มีประโยชน์ เขาต้องคิดอย่างละ
