ว่าตนตระหนักได้ถึงความจริง เขาทั้งโกรธทั้งทุกข์ใจ
ตอนนี้คงไม่สามารถพูดอะไรได้ เรื่องนี้เป็นเรื่องไม่น่าพูดถึงหากพูดกันต่อหน้า แล้วจะให้น้องสาวคนนี้จัดการอย่างไร
นางเป็นแค่สตรีผู้หนึ่งมาอยู่ในตระกูลที่สกปรกเช่นนี้ก็คงลำบากมามากพอแล้ว เขาต้องค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปเพื่อไม่ให้เป็นการทำร้ายความภาคภูมิใจของนาง
หมิงเวยเดินนำเขาตรงเข้าไปในห้องโถงด้านหลัง ขณะที่เปิดผ้าบนฝาโลงนางก็พูดขึ้นว่า “สาเหตุการตายของท่านแม่ พี่ใหญ่คงไม่ทราบใช่หรือไม่ เรื่องนี้ไม่ควรที่จะพูดออกไป น้องจึงไม่ได้อธิบายอย่างละเอียดตอนนี้พี่ใหญ่อยู่ที่นี่แล้วจึงคิดว่าควรบอกให้ชัดเจนไปเลยดีกว่า”
หมิงเวยเปิดฝาโลงเผยให้เห็นใบหน้าซีดเซียวของฮูหยินสาม “ท่านแม่แขวนคอตายเจ้าค่ะ”
จี้หลิงในวัยเด็กนั้นสนิทสนมกับท่านอามาก ถึงแม้จะไม่ได้พบกันหลายปี แต่ก็ยังคงรักและผูกพันกับฮูหยินสาม
ท่านอาในความทรงจำของเขานั้นงดงามมาก เป็นสตรีที่งดงามที่สุดตั้งแต่เขาเคยพบเจอมา แต่ศพที่นอนอยู่ในโลงนั้นซีดเซียวและลีบ สูญเสียความงามไปนานแล้ว
เขามองลงไปและอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้า
……………………..
