ชายสี่แห่งตระกูลหมิงดูไม่เลวเลยทีเดียว แต่พอดูเขาตอนนี้แล้วเหตุใดถึงได้…
จี้หลิงรู้สึกไม่พอใจ ลูกพี่ลูกน้องของตนทั้งดีทั้งรู้ความ แต่มีพี่ชายที่ทำตัวแปลกๆ เช่นนี้ จี้หลิงแสดงท่าทีเสียใจแล้วถามกลับไป “ได้ยินว่าท่านอายังไม่ถูกฝัง เวลาผ่านมาได้หนึ่งเดือนแล้วไม่ใช่หรือ เกิดอะไรขึ้นกัน”
หมิงเวยยิ้มแล้วตอบกลับไป “ก่อนหน้านี้เกิดเรื่องขึ้น แต่ตอนนี้ได้รับการคลี่คลายแล้ว พี่ใหญ่มาได้จังหวะพอดีเลย น้องคิดว่าจะเผาศพท่านแม่ในอีกไม่กี่วัน”
“เผาศพงั้นหรือ” จี้หลิงเลิกคิ้ว “เหตุใดน้องถึงคิดจะเผาศพกันแล้วท่านอาของน้องมีความเห็นว่าอย่างไร”
ประเพณีดั้งเดิมคือการฝังศพ แล้วตระกูลหมิงมีเหตุผลอะไรที่จะให้เผาศพด้วย เช่นนี้จะฝังรวมในสุสานบรรพบุรุษได้อย่างไร
หมิงเวยตอบ “น้องยังไม่ได้พูดเรื่องนี้กับท่านอาสี่ วานพี่สี่ช่วยไปพูดกับท่านอาสี่ได้หรือไม่เจ้าคะ”
“อา” หมิงเฉิงที่ถูกนางเรียกก็เงยหน้าขึ้น พอเห็นสายตาของนางเขาก็ตัวหดทันที
“ได้สิ…” ได้ยินเช่นนั้นจี้หลิงยิ่งไม่พอใจ
หมิงเฉิงผู้นี้มีชื่อเสียงค่อนข้างดีในกั๋วจื่อเจียน เหตุใดถึงได้มีท่าทางหวาดกลัวอย่างกับน้องสาวของเขาเป็นโรคร้ายแรงเช่นนี้
หมิงเวยเห็นพี่ใหญ่ผู้นี้ครั้งแรก ความประทับใจแรกพบนับว่าไม่เลว แต่เพราะยังไม่ชิน บางคำพูดจึงยากที่จะพูดออกมานางจึงยังไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม เพียงตอบกลับไปว่า
“พี่ใหญ่เดินทางมาไกลคงเหนื่อยแล้วไปพักผ่อนก่อนดีหรือไม่เจ้าคะ ไ
