ที่หมุนตัวกลับมาคือนายท่านสาม
พอเห็นนางเขาก็เลิกคิ้วขึ้น “เจ้ายังไม่ตายงั้นหรือ”
คนพวกนั้นจัดการกันอย่างไร แม้แต่คนยังไม่ตายก็ยังไม่รู้อีก
พอเห็นสีหน้าของเขา ผู้ใต้บังคับบัญชาสองนายก็รีบคุกเข่ายอมรับผิด “ข้าน้อยละเลยในหน้าที่ ปล่อยให้เด็กรับใช้ผู้นี้…”
“ช่างเถอะ” นายท่านสามพูดขัดจังหวะ “ไม่ตายเช่นนี้คงเป็นความประสงค์ของสวรรค์ อย่างไรก็ตามหากไม่มีผู้ใดมาร่วมชมด้วยก็น่าเบื่อไปเสียหน่อย! ในเมื่อนางโชคดีก็ให้นางมาเป็นพยานก็แล้วกัน”
“ขอรับ”
ตัวฝูเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็สับสนแล้วนางก็เห็นว่าหินเทพธิดาได้ถูกยกออกไปแล้ว เผยให้เห็นวงเวทที่มีลวดลายสีเข้มสลักอยู่ด้านล่าง
“ค่ายกลปีศาจ!” นางโพล่งออกมา
“เจ้ารู้จักงั้นหรือ” นายท่านสามประหลาดใจ จากนั้นเขาก็พยักหน้า “นางเก่งกว่าที่ข้าคิดไว้จริงๆ นี่อาจเป็นการละเลยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในแผนของข้า”
หากไม่ใช่เพราะเด็กคนนั้นอยู่ในร่างของเสี่ยวชี เหตุการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไร ปิ่นทองนั่นจะไม่ถูกค้นพบ กระดูกของเกิงซานก็จะไม่ถูกขุดขึ้นมา นับประสาอะไรกับอุโมงค์ลับใต้ดินของวัดเป่าหลิงกัน
แม้แต่เด็กรับใช้นางนี้ก็ยังคุ้นเคยกับวิชาคาถา
“แต่ไม่เป็นไร” เขายิ้ม “อีกไม่นานทุกอย่างก็จบแล้ว”
ดวงตาของเขาทอดมองไปในความมืด นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่เขาต้องการ
เขาแบกรับความเสี่ยงครั้งใหญ่ แกล้งตายแล้วกลับตงหนิงก็เพื่อให้ฉีตงจวิ้นอ๋องก่อการกบฏ
ตอนที่จัดฉากฆ่าในครั้งนี้เขาก็ยังก
