รือ” แล้วเขาก็ตัดสินใจถามออกไป
หมิงเวยไม่ตอบคำถาม แต่กลับตอบไปว่า “ให้ข้าพยากรณ์โชคชะตาให้คุณชายดีหรือไม่”
หยางชูชะงักแล้วยิ้ม “เสวียนชื่อพยากรณ์โชคชะตาได้ด้วยหรือ”
“ปรมาจารย์แห่งชีวิต” เหมือนกับครั้งก่อนนางแก้ไขคำพูดของเขา จากนั้นก็อธิบาย “นักทำนาย ผู้มีวิชา หมอผี นักบวช ล้วนเป็นเสวียนชื่อ นักทำนายไม่จำเป็นต้องดูโหงวเฮ้ง ผู้มีวิชาไม่จำเป็นต้องจับผี หมอผีนักบวชล้วนมีข้อดีเป็นของตนเอง แต่ปรมาจารย์แห่งชีวิตจำเป็นต้องมีความสามารถทุกด้าน เพราะว่า…”
“ผู้นำของเสวียนชื่อในใต้หล้าก็คือปรมาจารย์แห่งชีวิต”
“คุณชายรู้คำพูดนี้ดีท่านพบบันทึกที่เกี่ยวข้องแล้วงั้นหรือ” หมิงเวยเม้มปากแล้วพูดว่า “การทำนายดวงชะตาของข้ามีราคาแพงมากเงินจำนวนมหาศาลก็ไม่สามารถซื้อได้ วันนี้เห็นแก่คุณชายที่ปกป้องชีวิตของข้า ข้าจะไม่คิดเงิน คุณชายต้องการให้ข้าทำนายหรือไม่”
หยางชูหัวเราะ “ปรมาจารย์แห่งชีวิตบอกว่าจะทำนายดวงชะตาให้ข้าด้วยตนเอง หากข้าไม่รับไว้ก็น่าเสียดายแย่”
หมิงเวยหยิบกระดาษกับพู่กันขึ้นมาไว้ในมือ “ช่วงเวลาตกฟากของวัน เดือน ปี และเวลาเกิดของคุณชาย”
คุณชายหยางบอก จากนั้นหมิงเวยก็เขียนลงบนกระดาษ
หยางชูเขย่าพัดในมือ “ข้าบอกแม้แต่ช่วงเวลาตกฟากของตนเอง ถือว่าให้โอกาสท่านบังคับให้ข้าแต่งงานด้วยแล้ว! แม่นางไม่คิดจะคว้าโอกาสนี้เลยหรือ”
หมิงเวยไม่สนใจเขา นางเอาแต่นับนิ้วดวงชะตาปาจื้อของเขาแล้วจู่ๆ ก็หัวเราะขึ้นมา
“ถ
